🔥 ช่วงที่ผ่านมาเราได้เห็นภาพของ Survival Camp ของพี่มัธยมที่ทั้งสนุก ตื่นเต้น และเต็มไปด้วยการเรียนรู้กันไปแล้ว ดังนั้นในการเริ่มต้นปีการศึกษา 2569 นี้ ช่วงชั้นที่ 1 #PPTNKeystage1 จึงชวนน้องเล็กชั้น 1 มาเริ่มต้นเรียนรู้ทักษะการเอาชีวิตรอด ผ่านกิจกรรมสุดเข้มข้นตลอด 4 วัน ที่ออกแบบ จากผู้เชี่ยวชาญ ครอบคลุมทั้งสถานการณ์ใกล้ตัว เช่น การติดอยู่ในรถ การรับมือคนแปลกหน้าไปจนถึงเรื่องไกลตัว อย่างภัยพิบัติธรรมชาติ เพื่อให้เด็ก ๆ ได้ทั้งความรู้และการลงมือทำจริงไปพร้อม ๆ กัน
😌 “สติ” จุดเริ่มต้นของการดูแลตนเอง
หนึ่งในภัยใกล้ตัวที่เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ คือ การเอาตัวรอดเมื่อติดอยู่ในรถ ไม่ว่าจะเป็นรถตู้หรือรถบัส ซึ่งเป็นประเภทรถที่เด็ก ๆ ต้องพบเจอในชีวิตประจำวัน วิทยากรนำเด็ก ๆ ไปสังเกตภายในรถ เรียนรู้ตำแหน่งของปุ่มสำคัญ เช่น ปุ่มฉุกเฉิน หรือแตร และได้ทดลองใช้งานจริง พร้อมกันนั้น ยังได้ฝึกความปลอดภัยทางจราจร เช่น การข้ามทางม้าลาย การสังเกตสัญญาณไฟ และการรออย่างมีวินัย
เมื่อออกจากรถได้แล้ว คำถามต่อมาคือ “พื้นที่ที่เราอยู่ ปลอดภัยจริงหรือไม่” ❓
เด็ก ๆ จึงได้ออกสำรวจพื้นที่ใกล้ตัว ทั้งสนามเด็กเล่น ห้องน้ำ และห้องเรียน เพื่อมองเห็นจุดเสี่ยง และเรียนรู้วิธีดูแลตัวเองอย่างเหมาะสม
แต่กระนั้นภัยใกล้ตัวก็ยังไม่หมด เพราะบางครั้งภัยก็มาในรูปแบบของคนแปลกหน้า การรู้จักปฏิเสธ การขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้ เป็นสิ่งที่เด็ก ๆ ได้เรียนรู้และจดจำ
เมื่อได้ลองคิด สังเกต และลงมือทำ เด็ก ๆ หลายคนเริ่มมีความมั่นใจในดูแลตนเองมากขึ้น และสิ่งที่เด็ก ๆ สะท้อนออกมา คือคำสั้น ๆ แต่สำคัญมากว่า “สติสำคัญที่สุด เราตกใจได้ แต่ต้องตั้งสติ” เป็นคำตอบที่ทำให้ทั้งวิทยากรและคุณครูชื่นใจและชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง
🌊 ภัยไกลตัว…ที่ต้องเรียนรู้ให้ใกล้ตัว
เมื่อมีพื้นฐานการดูแลตนเองแล้ว การเรียนรู้จึงขยายไปสู่สถานการณ์ที่ซับซ้อนขึ้น เด็ก ๆ ได้ฝึกปฏิบัติในสถานการณ์จำลองทางภัยธรรมชาติ ทั้งน้ำท่วม สึนามิ ไฟไหม้ และแผ่นดินไหว
เช่น
🔸 การใช้ไม้ตรวจเส้นทางก่อนเดินในน้ำท่วม
🔸 การสังเกตป้ายสัญลักษณ์สึนามิและสัญลักษณ์พื้นที่ปลอดภัย
🔸 การหาทางออกจากอาคารเมื่อเกิดไฟไหม้
🔸 และการหาที่กำบังเมื่อเกิดแผ่นดินไหว
การเรียนรู้ในครั้งนี้ยังครอบคลุมไปถึงการปฐมพยาบาลเบื้องต้นอย่างถูกวิธี ตั้งแต่การพันแผลเพื่อห้ามเลือด การดูแลผู้บาดเจ็บจากกระดูกหัก ไปจนถึงการฝึกทำ CPR เพื่อช่วยชีวิตผู้อื่น
แม้ภัยพิบัติหรืออุบัติเหตุที่ตามมาอาจดูน่ากลัว แต่การได้ฝึกฝนซ้ำ ๆ จะช่วยให้เด็กทุกคนรับมือกับความกลัว ใช้สติ ความกล้า และความรอบคอบในการเผชิญหน้าปัญหา เพื่อให้สามารถดูแลตนเอง และช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างปลอดภัย
อีกหนึ่งกิจกรรมสำคัญ คือการจัด 🎒 “กระเป๋าฉุกเฉิน” กิจกรรมสั้น ๆ ที่สร้างทักษะการวางแผน การลำดับความสำคัญ การตัดสินใจ และการเตรียมพร้อมในเวลาจำกัด ในช่วงแรกเด็ก ๆ อาจเลือกเอาแต่ขนมขบเคี้ยวหรือของที่ชอบไป แต่เมื่อได้ทบทวนร่วมกัน ทุกคนเริ่มเข้าใจว่า “อะไรจำเป็น” ในสถานการณ์ฉุกเฉิน และแน่นอนว่า สิ่งที่เด็ก ๆ ชั้น 1 ของเราหลายคนยังเลือกหยิบใส่กระเป๋าไว้และขาดไม่ได้ คือ “น้องตุ๊กตา” คู่ใจของทุกคนนั่นเอง
❤️ การเอาชีวิตรอด…เริ่มต้นได้ตั้งแต่วันนี้
ในช่วงแรก เด็ก ๆ หลายคนอาจรู้สึกกังวลกับการเข้าค่าย แต่เมื่อได้เรียนรู้จากผู้เชี่ยวชาญ ได้จดบันทึก ทดลองทำ และมีคุณครูดูแลอย่างใกล้ชิดตลอด 4 วัน ความกังวลค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความมั่นใจ และพัฒนาเป็นความเข้าใจที่สามารถนำไปใช้ได้จริง
เพราะเราไม่จำเป็นต้องรอให้โตก่อน เพื่อที่จะเรียนรู้การอยู่รอดบนโลกใบนี้ ที่เพลินพัฒนา เด็ก ๆ ในทุกช่วงวัยจะได้รับโอกาสในการเรียนรู้และเตรียมความพร้อมอยู่เสมอตามบริบทของโลกที่เปลี่ยนไป เพื่อเขาจะพร้อมเผชิญสิ่งที่ท้าทาย และเพื่อให้พวกเขาไม่เพียง ✨
“ดูแลตัวเองได้” แต่ยังสามารถ “ดูแลผู้อื่น” ได้ด้วยในวันที่จำเป็น
🙏 ทางโรงเรียนเพลินพัฒนาขอขอบคุณผู้ปกครองทุกท่านที่ไว้วางใจให้โรงเรียนได้ดูแลและเตรียมความพร้อมให้กับเด็ก ๆ และขอขอบคุณวิทยากรจาก บจก. ชิลด์ไฟร์ เซฟตี้เซ็นเตอร์ ที่ร่วมสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีความหมายในครั้งนี้
โดย ส่วนสื่อสารและประชาสัมพันธ์
ข้อมูล ณ วันที่ 5 พฤษภาคม 2569
ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇
เราต่างรู้ดีว่า “การเติบโต” ของเด็กหนึ่งคนไม่ได้เกิดขึ้นเพียงจากความสำเร็จ แต่ยังเต็มไปด้วยการลองผิด ล้มเหลว การก้าวข้าม และการเรียนรู้ทั้งด้านวิชาการและตัวตน ดั่งเมล็ดพันธุ์ที่ค่อย ๆ หยั่งราก งอกงามจนถึงวันที่ “ผลิบาน” ในแบบของตนเอง
ตลอดปีการศึกษาของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ได้ก้าวผ่านกระบวนการทดสอบสมมติฐาน และตกผลึกเป็นองค์ความรู้ของตนเองอย่างเป็นระบบ ทำให้เด็ก ๆ ได้ก้าวออกไปสู่โลกจริงเพื่อเรียนรู้ทั้ง “วิธีคิด วิธีทำงาน และวิธีเติบโต” ไปพร้อมกัน
การจัดการเรียนรู้ไม่ใช่เพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องเรียน แต่คือกระบวนการที่ครูต้องกลับมาทบทวนและเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเองอยู่เสมอ นี่จึงเป็นที่มาของการทำ Knowledge Management (KM) ของครูเพลินพัฒนา เพื่อเก็บเกี่ยว “ประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีคุณภาพ” และพัฒนาให้กลายเป็นองค์ความรู้ที่สามารถต่อยอดได้จริง
