PPTNMoment

เรียนรู้ตัวตน | ประเพณีช่วงชั้น 1

“สิ่งที่หนูอยากขอบคุณตัวเอง คือ ความเพียรพยายามในการเรียนรู้ อดทนทำในสิ่งที่ไม่ชอบ และเอาชนะปัญหาต่าง ๆ มาได้ค่ะ” คำตอบของตัวแทนเด็กนักเรียนที่สะท้อนผ่านวงสนทนาอันอบอุ่นในกิจกรรม “ประเพณีในชีวิต” ของช่วงชั้นที่ 1 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อชวนเด็ก ๆ หยุดมองภาพการเติบโตของตนเองตลอดภาคเรียนที่ผ่านมา ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ในภาคเรียน “วิริยะ” ที่กำลังจะมาถึงนี้ … ดอกบัวแห่งการเติบโตและพัฒนาตนเอง 🪷 เด็ก ๆ เลือก “ดอกไม้และใบไม้” ที่เป็นสัญลักษณ์แทนตนเองในความหมายต่าง ๆ อย่างตั้งใจ พร้อมอธิบายเหตุผลของตนเองให้เพื่อนและคุณครูได้รับฟัง บางคนเลือกใบไม้ที่สื่อถึงความแน่วแน่ในการก้าวผ่านอุปสรรค บางคนเลือกดอกยิปซีเพื่อเตือนตนเองให้ทำทุกสิ่งด้วยความรักและความจริงใจ ขณะที่ดอกบัวที่อยู่ในกระถางของเด็กทุกคนเป็นสัญลักษณ์ของการเติบโตและการพัฒนาตนเอง นำใจให้เด็ก ๆ กลับมาทบทวนว่าตลอดหนึ่งภาคเรียนที่ผ่านมา พวกเขาสามารถก้าวข้ามอุปสรรค และดึงศักยภาพของตนเองออกมาได้มากน้อยเพียงใด กลีบดอกบัวที่เด็ก ๆ บรรจงพับลงทีละกลีบ จึงเปรียบเสมือนการขัดเกลาตนเองผ่านบทเรียนและประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคน เพื่อเตรียมพร้อมเบ่งบานรับความรู้ใหม่ ก่อนจะนำไปจัดลงในกระถางที่เป็นตัวแทนของ “โรงเรียน” พื้นที่แห่งการเรียนรู้ของเด็ก ๆ ที่มีความสนใจและจุดหมายที่แตกต่างกันได้เติบโตไปด้วยกัน 🏫 … 🪴 กระถางใบเล็กที่สอนบทเรียนชีวิต เมื่อเริ่มจัดดอกไม้ลงกระถาง บทเรียนใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น… เด็กบางคนพบว่าใบไม้ที่เลือกมาน้อยเกินไป บางคนต้องจัดวางใหม่เมื่อกิ่งไม้หักระหว่างทำงาน สิ่งที่ไม่ได้เป็นไปตามแผนเหล่านี้ กลายเป็นแบบฝึกหัดให้พวกเขาได้หยุดคิด ปรับตัว และแก้ไขปัญหาตรงหน้าด้วยความเข้าใจ ดังที่คุณครูได้ฝากข้อคิดกับเด็ก ๆ ทุกคนไว้ว่า “ไม่มีกระถางใบไหนที่สมบูรณ์แบบตั้งแต่แรก เช่นเดียวกับชีวิตที่เราต้องเจอสิ่งที่ไม่เป็นดังใจ แต่การก้าวผ่านปัญหาเล็ก ๆ เหล่านี้ไปได้ด้วยสติ นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงและเติบโตของทุกคน” … พร้อมสู่การเดินทางครั้งใหม่ ☀️ เมื่อสิ้นสุดภาคเรียน กระถางของเด็กแต่ละคนอาจมีหน้าตาและเรื่องราวที่แตกต่างกัน แต่สิ่งที่ทุกคนได้รับร่วมกัน คือการได้ฝึก “รู้ตัว” ผ่านการทบทวนตนเอง “เปลี่ยนตน” ผ่านการปรับตัวและก้าวข้ามอุปสรรค รวมทั้ง “ฝึกฝนด้วยใจ” ผ่านการลงมือทำอย่างต่อเนื่อง กระถางดอกบัวในวันนี้ จึงเป็น “บันทึกการเติบโต” 📒 ที่คอยเตือนให้เด็ก ๆ เห็นคุณค่าการเรียนรู้จากทุกประสบการณ์ และเป็นกำลังใจให้ก้าวสู่ภาคเรียน “วิริยะ” ด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง ยืดหยุ่น และพร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ อยู่เสมอ โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 1 สิงหาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/14k9MvkBNqN

“เด็ก” ไม่ใช่แค่ผู้เล่น แต่เป็นผู้สร้างพื้นที่ปลอดภัย

เราไม่สามารถบอกเด็กว่า 🏃🏻‍♀️ “อย่าวิ่ง” ได้ตลอดเวลา เพราะการวิ่ง เล่น และใช้พลัง คือธรรมชาติของวัยเด็ก แต่เราสามารถชวนให้พวกเขาวิ่งเล่นและใช้พื้นที่ร่วมกับผู้อื่นอย่างไรให้สนุก ปลอดภัย ไปพร้อมกับทุกคน จากข้อมูลของแผนกสุขภาวะในช่วง 2 เดือนแรกของปีการศึกษา 2569 พบเหตุวิ่งชนกันในอาคารเรียน หกล้มขณะเล่นในสนาม หรือได้รับบาดเจ็บระหว่างทำกิจกรรมอยู่หลายครั้ง โดยเหตุจำนวนไม่น้อยเกิดขึ้นในช่วงพักกลางวัน เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นเพียงเรื่องที่เกิดขึ้นตามวัย แต่เป็นจุดเริ่มต้นของคำถามสำคัญว่า เราจะทำอย่างไรให้เด็ก ๆ ยังได้เล่นอย่างเต็มที่ พร้อมกับเรียนรู้ที่จะดูแลตนเองและคนรอบข้างไปพร้อมกัน … 🕵🏻‍♀️ เมื่อ “ผู้ใช้พื้นที่” กลายเป็น “นักสืบความปลอดภัย” ภาพของเด็ก ๆ ที่มีรอยถลอกหรือฟกช้ำช่วยพยุงกันเดินไปห้องพยาบาล เป็นภาพน่าเอ็นดูที่คุณครูได้พบเห็น แต่เพื่อสุขภาพที่ดีในระยะยาว อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างความสนุกเหล่านี้จึงต้องได้รับการดูแล ดังนั้นกิจกรรม “นักสืบความปลอดภัย” จึงเกิดขึ้น 🔍 เด็ก ๆ ได้ออกสำรวจพื้นที่ต่าง ๆ ภายในเรือนช่วงชั้นของตนเอง เพื่อค้นหาจุดเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุ พร้อมชวนกันย้อนมองพฤติกรรมของตนเองว่า การเล่นแบบใดเหมาะสมกับแต่ละพื้นที่ และหากเกิดเหตุขึ้นควรช่วยเหลือกันอย่างไร จากสิ่งที่ค้นพบ เด็ก ๆ นำมาต่อยอดเป็นสื่อรณรงค์ที่ติดตั้งไว้ทั่วเรือนช่วงชั้น ทั้งเรื่องการขึ้น-ลงบันไดอย่างปลอดภัย การเดินภายในอาคาร และการใช้สระว่ายน้ำอย่างถูกวิธี สิ่งที่น่าประทับใจคือ ในช่วงเช้าวันนี้นักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ยังเป็นผู้พาป้ายรณรงค์เหล่านี้ไปอธิบายให้น้อง ๆ ช่วงชั้นที่ 1 ฟังด้วยตนเอง ชวนกันเรียนรู้ว่าการเล่นอย่างปลอดภัยเริ่มต้นได้จากเรื่องเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน กระบวนการนี้ทำให้เด็กไม่ได้เป็นเพียงผู้ใช้พื้นที่ แต่ค่อย ๆ เติบโตเป็นผู้ร่วมรับผิดชอบพื้นที่ของตนเอง พวกเขาได้ฝึกสังเกต คิด วิเคราะห์ ตัดสินใจ และสื่อสารกับผู้อื่น เพื่อให้ทุกคนสามารถใช้พื้นที่ร่วมกันได้อย่างปลอดภัยและมีความสุข … 🏠 เบื้องหลังความปลอดภัย คือความห่วงใยจากครูถึงนักเรียน ควบคู่ไปกับการเรียนรู้ของเด็ก โรงเรียนยังพัฒนาระบบดูแลความปลอดภัยอย่างต่อเนื่อง ทั้งการตรวจสอบและปรับปรุงพื้นที่เสี่ยง การจัดพื้นที่เล่นให้เหมาะสมกับแต่ละช่วงวัย และการมีพยาบาลวิชาชีพประจำห้องพยาบาลที่พร้อมประเมินและดูแลเมื่อเกิดเหตุอย่างทันท่วงที มากไปกว่านั้น ข้อมูลการเจ็บป่วยและอุบัติเหตุทุกครั้งยังได้รับการบันทึกและนำมาวิเคราะห์ เพื่อมองเห็นรูปแบบของปัญหา และปรับมาตรการป้องกันให้เหมาะสมยิ่งขึ้น ❤️ เพราะสำหรับเพลินพัฒนา ความปลอดภัยไม่ได้เกิดจากการรับมือเมื่อเกิดเหตุเท่านั้น แต่เกิดจากการเรียนรู้และพัฒนาระบบอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เด็กทุกคนได้เติบโตในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยที่สุด และเพื่อให้เด็ก ๆ ของเราจะแข็งแรงในการดูแลตนเองและคนอื่นทุกที่และทุกเวลา … 🫂 วัฒนธรรมแห่งความใส่ใจ เริ่มต้นจากทุกคน อุบัติเหตุอาจเกิดขึ้นได้เสมอ แต่เราสามารถป้องกันได้ และสามารถกลายเป็นบทเรียนที่ช่วยป้องกันเหตุครั้งต่อไปได้ ในวันนี้เมื่อเด็ก ๆ เริ่มคิดก่อนวิ่ง ระวังก่อนเล่น และมองเห็นความปลอดภัยของคนรอบข้างไปพร้อมกับของตนเอง พวกเขาก็ไม่ได้เป็นเพียงผู้ที่ได้รับการดูแลจากผู้ใหญ่เท่านั้น แต่กำลังเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ดูแลผู้อื่นด้วย และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความปลอดภัยที่ไม่ได้เกิดจากคำว่า “ห้าม” เพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่ทุกคนเรียนรู้ที่จะดูแลกัน และเมื่อการดูแลกันเกิดขึ้นทั้งจากเด็ก คุณครู และทุกคนในโรงเรียน สิ่งนี้จึงค่อย ๆ หล่อหลอมเป็น “วัฒนธรรมแห่งความใส่ใจ” ที่เกิดขึ้นทุกวันในครอบครัวเพลินพัฒนา ❤️ โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/195AyPpR1o/

คุณค่าของการเป็น “ครู” | พิธีไหว้ครู 2569

“คุณครูของฉันคือใคร ? “ คำถามชวนคิดนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ตลอดสัปดาห์ ก่อนถึงพิธีไหว้ครูของนักเรียนช่วงชั้นประถม โรงเรียนเพลินพัฒนา ❤️ สำหรับเพลินพัฒนา พิธีไหว้ครูไม่ได้เป็นเพียงพิธีกรรมที่แสดงความเคารพต่อครูบาอาจารย์เท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสสำคัญให้เด็กทุกคนได้หยุดทบทวนและมองเห็นคุณค่าของสิ่งรอบตัว โรงเรียนจึงตั้งใจร้อยเรียงกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อชวนเด็ก ๆ ค้นหาความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังพิธีไหว้ครู ตั้งแต่การระลึกถึงคุณพ่อคุณแม่ผู้เป็นครูคนแรก การเขียนความรู้สึกจากใจส่งถึงคุณครู ไปจนถึงแนวคิดสำคัญที่ว่า “ฉันคือครูของตนเอง” ซึ่งเป็นปลายทางของการเติบโตอย่างแท้จริง จากครูคนแรกสู่การค้นพบความหมายของคำว่า “ครู” 👩🏻‍🏫 เริ่มต้นสัปดาห์ด้วยการชวนเด็ก ๆ มองย้อนกลับไปถึง “ครูคนแรกในชีวิต” และทบทวนเส้นทางการเติบโตของตนเองว่ารอยยิ้ม และสิ่งดี ๆ ที่มีในวันนี้ล้วนมีรากฐานมาจากความรัก ความทุ่มเท คำสั่งสอน และแบบอย่างของคนในครอบครัวจากนั้นจึงชวนขยายมุมมองต่อไปด้วยคำถามที่ว่า “แล้วในชีวิตประจำวันของเรา… มีใครหรือสิ่งใดเป็นครูของเราอีกบ้าง?” ซึ่งนำมาสู่คำตอบและมุมมองที่สะท้อนความตระหนักรู้จากหัวใจดวงน้อย ๆ ของเด็ก ๆ เช่นความในใจของนักเรียนคนหนึ่งที่เล่าว่า… “ครูคนแรกของฉัน คือ พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย เพราะพวกท่านสอนฉันตั้งแต่การคลาน การกิน การเดิน จนถึงการพูดออกเสียง พวกท่านสอนรากฐานการใช้ชีวิตให้แก่ฉัน สำหรับครูคนที่สอง คือ ครูบาอาจารย์ ไม่ว่าจะเป็นครูที่โรงเรียนเพลินพัฒนาหรือครูสอนพิเศษ พวกท่านให้ปัญญาความรู้ ถ่ายทอดวิชาให้แก่ฉัน ช่วยให้ฉันมีทักษะและความสามารถต่าง ๆ มากมาย ครูคนที่สาม คือ เพื่อน คนที่สอนให้ฉันรู้จัก ทุกข์ สุข เศร้า และช่วยเหลือกันเสมอ” ไม่เพียงแค่ผู้คนรอบตัว บางคนยังนึกไปถึงตัวละครในนิทานที่มอบข้อคิดในการดำเนินชีวิต หรือแม้กระทั่งสัตว์เลี้ยงที่บ้านที่สอนให้รู้จักความเมตตาและหน้าที่ความรับผิดชอบ คำตอบเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า เด็ก ๆ เริ่มเข้าใจคำว่า “ครู” ในความหมายที่ต่างไปจากเดิม ไม่ใช่เพียงผู้สอนที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน แต่รวมถึงผู้คน ประสบการณ์ และสิ่งรอบตัวที่มอบบทเรียนชีวิตให้พวกเขาเติบโต … 🌱 ความรู้ที่คู่คุณธรรม และสายใยที่ไม่มีวันสิ้นสุด พิธีไหว้ครูจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย เด็ก ๆ ตัวแทนแต่ละชั้นนำพานไหว้ครูที่ทุกคนตั้งใจประดับตกแต่งจากดอกไม้แทนความหมายและคำขอบคุณถึงครู นอกจากความตั้งใจนั้นแล้ว บรรดาสิ่งของและสัญลักษณ์ต่าง ๆ ภายในพิธีก็ล้วนมีความหมายที่ซ่อนอยู่ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์การเรียน เครื่องดนตรี และสื่อการเรียนรู้ที่จัดวางเรียงไว้ ล้วนทำหน้าที่เสมือน “ครู” อีกคนหนึ่งที่พาทุกคนก้าวสู่เส้นทางแห่งปัญญา เมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ ฝ้ายที่ค่อย ๆ ผูกข้อมือเด็ก ๆ ด้วยความเมตตา และขนมต้มที่คุณครูป้อนให้เด็กทุกคน กลายเป็นสัญลักษณ์ของความห่วงใย การบ่มเพาะ และการเติบโตอย่างมั่นคงที่ครูปรารถนาจะมอบให้แก่ลูกศิษย์ทุกคน ในโอกาสนี้ คุณครูศรันธร แก้วคูณ (ครูหนึ่ง) หัวหน้าช่วงชั้นที่ 2 กล่าวให้โอวาทแก่เด็ก ๆ โดยสะท้อนความปรารถนาร่วมกันของครูทุกคนที่อยากเห็นลูกศิษย์เติบโตเป็นทั้ง “คนเก่งและคนดี” “สิ่งสำคัญที่ครูฝากไว้ไม่ใช่เพียงการเรียนให้เก่ง แต่คือการใช้ความรู้ในทางที่ถูกต้อง อย่านำความรู้ที่มีไปใช้ในการคดโกงหรือเอาเปรียบผู้อื่น เพราะคุณค่าของความรู้ไม่ได้อยู่ที่การรู้มากเพียงใด แต่อยู่ที่การนำความรู้นั้นไปใช้เพื่อสร้างประโยชน์แก่ตนเองและสังคม” นอกจากนี้ ครูหนึ่งยังฝากข้อคิดว่า เมื่อใดที่ยอมรับนับถือกันเป็นครูและศิษย์แล้ว ความสัมพันธ์นี้จะไม่มีวันสิ้นสุดลงเมื่อจบปีการศึกษา หรือเมื่อเด็ก ๆ เรียนจบออกไป แต่จะยังคงเป็นสายใยแห่งความปรารถนาดีที่ถักทอร่วมกันไปตลอดชีวิต ฉันคือครูของตนเอง ก่อนจบพิธี เสียงกล่าวคำ “ขอบคุณ” และคำมั่นสัญญาจากใจดวงน้อยของเด็ก ๆ ดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนรู้ พัฒนาตนเอง และในวันหนึ่งเมื่อเติบโตขึ้น ก็พร้อมจะส่งต่อความรู้ ประสบการณ์ และความปรารถนาดีไปยังผู้คนในสังคมต่อไป ❤️ สำหรับเพลินพัฒนา คุณค่าของความเป็นครูจึงไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในวันไหว้ครู แต่อยู่ในทุกวันของการใช้ชีวิต ผ่านหัวใจที่อ่อนน้อมถ่อมตนและเปิดรับการเรียนรู้อยู่เสมอ เพราะหัวใจเช่นนี้เองจะเป็นเข็มทิศนำทางชีวิตของพวกเขาให้ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ พร้อมเผชิญหน้ากับทุกความท้าทายในชีวิต และในท้ายที่สุดแล้ว ครูที่จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต คอยตักเตือน ฝึกฝน สังเกต และพาเราทบทวนตนเองเมื่อเผชิญหน้ากับความท้าทาย ก็คือ “ตัวเราเอง” โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 13 มิถุนายน 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/18vjyy2hnx

พิธีเปลี่ยนเสื้อ นักเรียนชั้น ๑ ปีการศึกษา ๒๕๖๙

เมื่อเติบโตเป็นพี่ชั้น ๑ ที่เพลินพัฒนา เด็ก ๆ จะได้ใส่ชุดนักเรียนแบบใหม่ ทำให้เด็ก ๆ รู้สึกได้ว่าตนเองนั้นได้เติบโตขึ้นอีกระดับ “พิธีเปลี่ยนเสื้อ”ช่วยให้ก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่

รับเพื่อนคืนเหย้า รับขวัญเจ้าเข้าเรือน ช่วงชั้นที่ ๒

#PPTNKeystage2 วันแรกของการเปิดภาคเรียน สำหรับเด็กชั้น ๔ ไม่ได้เป็นเพียงการเริ่มต้นปีการศึกษาใหม่ แต่คือการก้าวเข้าสู่ “บ้านหลังใหม่” ของช่วงชั้นที่ ๒ อย่างเต็มตัว เพื่อให้เด็ก ๆ ค่อย ๆ เปลี่ยนผ่านอย่างมั่นคงและอบอุ่น คุณครูจึงจัดกิจกรรม “รับเพื่อนคืนเหย้า รับขวัญเจ้าเข้าเรือน” ขึ้น ผ่านบทเพลง เกมสานสัมพันธ์ และสร้อยข้อมือหินฮาวไลท์ที่สะท้อนความหมายของการมีสติและตระหนักรู้ตน เพื่อต้อนรับเด็ก ๆ กลับเข้าสู่ชุมชนการเรียนรู้แห่งนี้อีกครั้ง 🏠 บ้านหลังใหม่ของการเติบโต ในเช้าของวันแรกของการเปิดภาคเรียน เด็กชั้น ๔ รวมตัวกันที่เรือนช่วงชั้นที่ ๑ ก่อนที่คุณครูจะค่อย ๆ พาเดินเข้าสู่เรือนช่วงชั้นที่ ๒ ระหว่างทาง พี่ชั้น ๕ ยืนเรียงแถวประสานมือกันตลอดแนวบันได เพื่อคอยต้อนรับน้อง ๆ เข้าสู่บ้านหลังใหม่ ส่วนพี่ชั้น ๖ ซึ่งกำลังก้าวเข้าสู่ปีสุดท้ายของช่วงชั้น ได้สวมสายข้อมือรับขวัญและกล่าวต้อนรับน้อง ๆ อย่างอบอุ่น ภาพเล็ก ๆ เหล่านี้ อาจดูเรียบง่าย แต่สำหรับเด็กวัยประถม การได้รับการต้อนรับจาก “พี่” และ “ครู” ช่วยสร้างความรู้สึกปลอดภัยและทำให้เด็กสัมผัสได้ว่า ตนเองกำลังเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนแห่งนี้จริง ๆ และเพราะการเติบโตของเด็กไม่ได้เกิดขึ้นจากการเรียนรู้เพียงลำพัง แต่เกิดขึ้นผ่านความสัมพันธ์ การดูแลกัน และการมีผู้คนรอบตัวที่พร้อมประคองกันในวันที่กำลังก้าวสู่ช่วงวัยใหม่ ☺️ “ขวัญ และ หินฮาวไลท์” กับการกลับมาอยู่กับตัวเอง “พิธีบายศรีสู่ขวัญ” เป็นหนึ่งในพิธีสำคัญของคนไทยที่เด็ก ๆ ที่เพลินพัฒนาจะได้สัมผัสบ่อยครั้ง สำหรับพิธีที่จัดขึ้นในครั้งนี้ ไม่ได้เป็นเพียงพิธีตามวัฒนธรรมไทยอย่างเดียว แต่เป็นช่วงเวลาที่ชวนเด็ก ๆ หยุดอยู่กับตนเอง และรับรู้ว่าตนได้เติบโตขึ้นอีกก้าวหนึ่งแล้ว ในวิถีไทย “ขวัญ” หมายถึงพลังใจและความมั่นคงภายใน การรับขวัญจึงเปรียบเสมือนการต้อนรับเด็ก ๆ กลับมาอยู่กับตนเองอีกครั้ง หลังผ่านช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลง สำหรับเด็กวัยนี้ การเปลี่ยนช่วงชั้นอาจมาพร้อมทั้งความตื่นเต้น ความกังวล และคำถามใหม่ ๆ ในใจ พิธีเล็ก ๆ นี้จึงช่วยสร้างจังหวะให้เด็กได้ค่อย ๆ ตั้งหลัก รับรู้ความรู้สึกของตนเอง และเริ่มต้นปีการศึกษาใหม่อย่างมั่นคงมากขึ้นพร้อมกันนั้นในปีนี้ สัญลักษณ์ประจำตัวของพี่ชั้น ๔ ที่ถูกมอบให้ คือ ✨ “หินฮาวไลต์” หินที่เป็นตัวแทนของความสงบ การรับฟัง และความตระหนักรู้ภายในตนเอง คุณครูชวนเด็ก ๆ มองเห็นว่า เช่นเดียวกับหินที่ค่อย ๆ ถูกขัดเกลาด้วยกาลเวลา มนุษย์เราก็เติบโตผ่านประสบการณ์ ความผิดพลาด มิตรภาพ และเรื่องราวต่าง ๆ ที่พบเจอในชีวิต เพราะการเติบโตที่แท้จริง อาจไม่ใช่การเป็นคนที่เก่งที่สุด แต่คือการค่อย ๆ เข้าใจตนเอง เข้าใจผู้อื่น และมีใจที่มั่นคงอ่อนโยนมากขึ้นในทุกวัน 🌸 ช่วงเช้าแห่งความหมาย ช่วงบ่ายแห่งความสัมพันธ์ หลังจบพิธีในช่วงเช้า เด็ก ๆ ได้ร่วมกิจกรรมกีฬาสานสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องช่วงชั้นที่ ๒ เสียงหัวเราะ การวิ่งเล่น และการช่วยเหลือกันระหว่างเกมกลายเป็นอีกหนึ่งพื้นที่สำคัญของการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่ รุ่นน้อง และเพื่อนใหม่ กีฬาในวันนั้นจึงไม่ได้มีเป้าหมายเพียงการแข่งขัน แต่เป็นการเรียนรู้การทำงานร่วมกัน การรับฟังกัน การรู้แพ้รู้ชนะ และการเป็นส่วนหนึ่งของทีม หากช่วงเช้าคือการรับขวัญหัวใจ ช่วงบ่ายก็คือการเติมพลังของมิตรภาพและความสนุกตามวัย เพราะถึงอย่างไร เราต่างก็ผูกพันกันได้จากความร่วมมือเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสิ่งต่าง ๆ ที่ทำร่วมกัน และตลอดทั้งวัน เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ว่า “เรือนช่วงชั้นที่ ๒” ของเพลินพัฒนาหลังนี้ ไม่ได้เป็นเพียงอาคารเรียน แต่คือพื้นที่ที่พร้อมต้อนรับ ประคอง และเติบโตไปด้วยกันเสมอทั้งจากเพื่อน พี่ น้อง คุณครู รวมถึงผู้ปกครองที่ไปรับไปส่งในทุกวัน โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 24 พฤษภาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/v/1H78GkW24Y/

น้องชั้น 1 ตะลุย Survival Camp 2569

ช่วงที่ผ่านมาเราได้เห็นภาพของ Survival Camp ของพี่มัธยมที่ทั้งสนุก ตื่นเต้นกันไปแล้ว ดังนั้นในการเริ่มต้นปีการศึกษา 2569 นี้ ช่วงชั้นที่ 1 จึงชวนน้องเล็กชั้น 1 มาเริ่มต้นเรียนรู้ทักษะการเอาชีวิตรอด ผ่านกิจกรรมสุดเข้มข้นตลอด 4 วัน ที่ออกแบบจากผู้เชี่ยวชาญ ครอบคลุมทั้งสถานการณ์ใกล้ตัวได้ทั้งความรู้และการลงมือทำจริงไปพร้อม ๆ กัน

หยั่งราก งอกงาม ผลิบาน อย่างเพลินพัฒนา | เพลิน…ผลิบาน ครั้งที่ ๑

เราต่างรู้ดีว่า “การเติบโต” ของเด็กหนึ่งคนไม่ได้เกิดขึ้นเพียงจากความสำเร็จ แต่ยังเต็มไปด้วยการลองผิด ล้มเหลว การก้าวข้าม และการเรียนรู้ทั้งด้านวิชาการและตัวตน ดั่งเมล็ดพันธุ์ที่ค่อย ๆ หยั่งราก งอกงามจนถึงวันที่ “ผลิบาน” ในแบบของตนเอง

ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ช่วงชั้น 1 ปีการศึกษา 2568

เสียงเล็ก ๆ ของนักเรียนคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มกว้าง เด็กน้อยจูงมือแม่ให้เดินมาหยุดหน้าผลงานที่ตนเองตั้งใจทำในภาคเรียนที่ผ่านมา ในขณะเดียวกัน พื้นที่โดยรอบก็ถูกจับจองโดยครอบครัวอื่น ๆ ที่มาร่วม “ชื่นชมและชื่นใจ” ในการเรียนรู้ของลูกเช่นกัน

ระหว่างทางที่ก้าวเดินกับ PLEARN TALENTS

และเมื่อมองไปรอบ ๆ เวที เราจะพบว่า Plearn Talents ไม่ได้เกิดขึ้นจากผู้แสดงบนเวทีเท่านั้น แต่เกิดจากการร่วมมือของเด็ก ๆ อีกหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง ทั้งทีมเสียง ทีมแสง ทีมกล้อง ทีมลงทะเบียน ทีมสื่อสาร ต่างช่วยกันดูแลให้งานดำเนินไปอย่างราบรื่น ภาพอยู่หลังเวที

รักบี้กระชับมิตร 2569 | สานสัมพันธ์เพื่อนนักกีฬา

จบลงด้วยรอยยิ้มและความประทับใจ สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้โรงเรียนเพลินพัฒนาได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพต้อนรับเพื่อนนักกีฬาจาก โรงเรียนวิถีธรรม (มรภ.สกลนคร) และ สาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

จากนี้ขอให้เธอโชคดี | ปัจฉิมนิเทศ ช่วงชั้น 12 โรงเรียนเพลินพัฒนา

ในวันของการจบการศึกษาที่เพลินพัฒนา ไม่ได้มีเพียงคำว่า “ลาจาก” แต่เต็มไปด้วยคำว่า“ขอบคุณ” และ “โชคดี” ที่ส่งต่อกันจากรุ่นน้องสู่รุ่นพี่ จากนักเรียนสู่ครู และจากครอบครัวสู่โรงเรียน

อำลาเพื่อก้าวต่อ | พี่ชั้น 12 อำลาโรงเรียน 2568

“เพลินพัฒนา” คือพื้นที่ที่เราอยู่ร่วมกันด้วยความเกื้อกูล ครูดูแลศิษย์ประดุจลูกหลาน บุคลากรทุกฝ่ายคอยประคับประคองเด็ก ๆ ด้วยความปรารถนาดี ทำให้ทุกมุมของโรงเรียนเป็น “พื้นที่ปลอดภัย” ที่เด็กคนหนึ่งสามารถเติบโตได้อย่างมั่นใจ และในวันนี้นักเรียนชั้น 12 พร้อมแล้วที่จะเดินทางสำรวจบ้านหลังใหญ่แห่งความทรงจำตลอด 12 ปีที่ผ่านนี้และอำลาอย่างภาคภูมิ

1 2