เห็นน้ำท่วม จึงได้เห็นน้ำใจ : เรื่องจริง สู่ห้องเรียน

จากสถานการณ์ฝนตกหนักและน้ำท่วมขังในหลายพื้นที่ของจังหวัดกรุงเทพมหานคร แม้เพลินพัฒนาจะยังไม่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้ แต่โรงเรียนเชื่อเสมอว่า 🌊 “การเรียนรู้จากสถานการณ์จริง เป็นการเรียนรู้ที่ดีที่สุด” เพื่อเตรียมความพร้อมและรับมือกับอนาคต

เช้าวันนี้ ห้องเรียนชั้นประถมจึงชวนเด็ก ๆ ย้อนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อพูดถึงความรู้สึก และเรียนรู้ไปพร้อมกันว่า เมื่อคนรอบตัวกำลังเผชิญความยากลำบาก เราจะมองเห็นและช่วยเหลือกันได้อย่างไร


🏫 โรงเรียน คือ ชุมชนที่เกื้อกูลกัน

ช่วงชั้นที่ 1 ชวนเด็ก ๆ ย้อนมองสถานการณ์น้ำท่วมที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันศุกร์ที่ 25 กันยายน ผ่านเรื่องราวของคุณครูและเพื่อน ๆ ที่ได้รับผลกระทบ ทั้งการเดินทาง บ้านเรือน และพื้นที่ทำกินที่ถูกน้ำท่วม

เมื่อกลับมาเปิดเรียน คุณครูจึงชวนเด็ก ๆ พูดคุยถึงสิ่งที่เห็นและความรู้สึกที่เกิดขึ้น

“เห็นข่าวแพหลุดลอยไปในแม่น้ำ และรู้สึกกลัวว่าแพจะไปชนสะพาน”

“คนอื่น ๆ จะเดินทางมาโรงเรียนไม่สะดวก ?”

“บ้านคุณยายที่นครนายกจะได้รับผลกระทบไหมนะ ?”

เมื่อคุณครูถามว่า หากบ้านของนักเรียนส่วนใหญ่ไม่ได้รับผลกระทบ แล้วทำไมโรงเรียนจึงต้องปิด ❓ เด็กคนหนึ่งจึงพูดขึ้นว่า

​

“หนูรู้แล้วว่าทำไมโรงเรียนเราต้องปิด เพราะว่าเราต้องคิดถึงความเดือดร้อนของคนอื่นด้วยค่ะ”

​

บทสนทนาเล็ก ๆ นี้ทำให้เห็นว่า ​ ในเหตุการณ์เดียวกัน ยังมีผู้คนอีกมากมายที่กำลังเผชิญเรื่องราวแตกต่างกันออกไป และนำไปสู่การมองเห็นว่า ในฐานะของคนที่อยู่ร่วมในชุมชนนี้ เราจะสามารถหยิบยื่นความช่วยเหลือให้คนอื่นได้อย่างไรบ้าง


❤️‍🩹 เมื่อเห็นน้ำท่วม จึงได้เห็นน้ำใจ

ช่วงชั้นที่ 2 ชวนเด็ก ๆ ดูวิดีโอเหตุการณ์น้ำท่วมและพูดคุยถึงสิ่งที่เห็น หลายคนแม้ไม่เคยประสบเหตุการณ์ด้วยตัวเอง แต่รู้สึกสงสารและเป็นห่วงผู้ประสบภัย

เด็กคนหนึ่งเล่าถึงประสบการณ์ของครอบครัวที่ต้องอพยพเพื่อความปลอดภัย และสิ่งที่เขาจดจำได้คือ พ่อแม่เลือกช่วยพาเพื่อนบ้านที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนออกมาด้วยกัน

​

เรื่องราวนี้พาเด็ก ๆ ไปสู่คำถามว่า “ถ้าเราเห็นคนอื่นกำลังเดือดร้อน เราจะช่วยอะไรได้บ้าง” ❓

​

บางคนอยากช่วยจัดหาเสบียง บางคนอยากช่วยผู้ประสบภัยอพยพออกจากพื้นที่ และทุกคนได้เรียนรู้ไปพร้อมกันว่า การช่วยเหลือผู้อื่นต้องไม่ลืมดูแลความปลอดภัยของตัวเองด้วย


🔨 จากความรู้สึก…สู่การลงมือทำ

หลังจากนั้นคุณครูชวนเด็ก ๆ ก้าวต่อ จากคำว่า “อยากช่วย” ด้วยการลองออกแบบ “แผนการช่วยเหลือ” ว่า เราอยากช่วยอะไร จะทำอย่างไร ใครรับผิดชอบ และก้าวแรกที่ทำได้ภายใน 24 ชั่วโมงคืออะไร ⏰

​

เมื่อได้ฟังการแลกเปลี่ยนกันภายในห้อง เด็ก ๆ จึงได้เห็นว่า ❣️ น้ำใจอาจเริ่มต้นจากเรื่องเล็ก ๆ เช่น จากการมองเห็น เข้าใจ และใส่ใจผู้อื่น ในฐานะของผู้ที่ช่วยเหลือคนอื่น เราไม่ได้จำเป็นต้องทำทุกอย่าง และไม่จำเป็นต้องช่วยได้มากที่สุด เพียงแต่ต้องรู้ว่า ในส่วนของเรา เราเห็นอะไร เราช่วยอะไรได้ และควรลงมือทำอย่างไร

​

… ดังนั้นในวันที่น้ำท่วม เด็ก ๆ จึงไม่ได้เรียนรู้เพียงเรื่องสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ได้เรียนรู้ถึงความหมายของการอยู่ร่วมกัน และตระหนักว่า เราอาจแก้ปัญหาทั้งหมดไม่ได้ แต่เราสามารถเลือกทำบางอย่าง เพื่อให้สถานการณ์ของใครบางคนดีขึ้นได้เสมอ

​

❤️ โรงเรียนเพลินพัฒนาขอส่งกำลังใจให้ผู้ประสบภัยน้ำท่วมทุกท่าน ขอให้ทุกคนปลอดภัย และขอให้สถานการณ์คลี่คลายผ่านพ้นไปได้โดยเร็ว


โดย ส่วนสื่อสารองค์กร

ข้อมูล ณ วันที่ 1 ตุลาคม 2569

ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇🏻

https://www.facebook.com/share/p/1DgUV3xkFs