มหกรรม KM ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ภาคครูเพลิน ครั้งที่ 29 (2568)

23/04/2026

❤️ การจัดการเรียนรู้ไม่ใช่เพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องเรียน แต่คือกระบวนการที่ครูต้องกลับมาทบทวนและเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเองอยู่เสมอ นี่จึงเป็นที่มาของการทำ Knowledge Management (KM) ของครูเพลินพัฒนา เพื่อเก็บเกี่ยว “ประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีคุณภาพ” และพัฒนาให้กลายเป็นองค์ความรู้ที่สามารถต่อยอดได้จริง

และในปีนี้ งาน “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ภาคครูเพลิน” ครั้งที่ 29 ก็เต็มไปด้วยทั้งแรงบันดาลใจจากโอวาทของผู้ทรงคุณวุฒิ และจากการเปิดชั้นเรียนบูรณาการที่มีชีวิต เมื่อเด็ก ๆ ได้พบว่าคณิตศาสตร์นั้น เชื่อมโยงกับโลกกว้างได้มากกว่าที่คิด

😌 โอวาทแด่ผู้เป็นครู

เพราะการเรียนรู้ของครูจึงไม่ได้หยุดอยู่แค่การสอน แต่คือการพัฒนาตนเองไปพร้อมกับการสร้างคน งานมหกรรม KM ของครูเพลินพัฒนา จึงเกิดขึ้นจากความเชื่อว่า การจัดการเรียนรู้ที่ดีต้องเริ่มจากครูที่กล้ากลับมาทบทวนตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้กลายเป็นองค์ความรู้ที่ต่อยอดได้จริง ภายใต้ค่านิยมสำคัญ 3 ประการ ได้แก่ การเป็นคนดีที่มีความสุขง่าย การเป็นครูของตนเอง และการไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง

โดยในงานครั้งนี้ได้รับเกียรติจากผู้ทรงคุณวุฒิในวงการการศึกษา

ทั้งศาสตราจารย์ นายแพทย์วิจารณ์ พานิช นายแพทย์สมบูรณ์ จิระวัฒนาสมกุล แพทย์หญิงสุภาพร จิระวัฒนาสมกุล และอาจารย์ศุภชัย พงศ์ภัคเธียร รวมถึงผู้บริหารของเพลินพัฒนา ได้แก่ อาจารย์ธิดา พิทักษ์สินสุข และอาจารย์ศีลวัต ศุษิลวรณ์

โอวาทของทุกท่านเป็นดั่งน้ำที่ทำให้หัวใจครูชุ่มฉ่ำ และมีกำลังก้าวเดินต่อบนเส้นทางนี้

— ศาสตราจารย์ นายแพทย์วิจารณ์ พานิช

🔸 “ชีวิตครู ในเรื่องวัตถุ เราอาจไม่มีมากมาย แต่ด้านจิตใจ ถ้าเราเข้าใจว่า เราได้ทำประโยชน์อะไรแก่ศิษย์ แก่สังคม มันมีค่ามาก”

🔸 “และโดยเฉพาะการที่ได้อยู่ในโรงเรียนแบบนี้ ที่เพลินพัฒนา เราได้มีส่วนในการหนุนให้คนรุ่นใหม่เป็นพัฒนามาเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ คือ ไม่ใช่แค่ผู้ที่มีความรู้ แต่มีปัญญา และต้องขยายความต่อคือ ไม่ใช่ปัญญาเพื่อตนเองเท่านั้น แต่ไพศาลเพื่อคนอื่น”

— นายแพทย์สมบูรณ์ จิระวัฒนาสมกุล

🔹 “เราโชคดีมากที่ได้เป็นครู เพราะถ้าอยากทำอะไรให้เห็นผลเร็ว ๆ ปลูกผัก 30-40 วัน ก็เห็นผลแล้ว แต่สิ่งที่ยั่งยืนที่สุดคือ ‘การปลูกคน’ และคนที่ทำหน้าที่นี้ได้ดีที่สุด คือคนที่เป็นครู ถ้าครูได้สร้างเด็กที่มีประสิทธิภาพออกไป จะทำให้สังคมน่าอยู่ ครูจึงเป็นอาชีพหนึ่งที่มีคุณค่า”

คำพูดเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงโอวาท แต่เป็นเหมือนกระจกที่สะท้อนให้ครูได้กลับมามองเห็นคุณค่าของสิ่งที่ตนเองกำลังทำอยู่ในทุกวัน และให้เราไม่ลืมคำสำคัญของการเป็นครูที่ไม่ใช่คำว่า “สอน” แต่คือ “เรียนรู้” และ “เด็ก คือครูที่ดีที่สุด”

📚 เปิดชั้นเรียน “คณิตศาสตร์บูรณาการประวัติศาสตร์”

จากโจทย์ที่ท้าทายในงานมหกรรมKM ครั้งที่ 28 ครั้งก่อนที่ท่าน ศ.นพ.วิจารณ์ฝากไว้แก่ครูเพลินว่า “วิชาที่ยาก ๆ เช่นคณิตศาสตร์ สังคม หรือจริยธรรมจะบูรณาการกันได้อย่างไร” จึงได้กลายมาเป็นการออกแบบการเปิดชั้นเรียนที่มีชีวิตในครั้งนี้

เด็ก ๆ ชั้น 3 ถูกชวนให้ย้อนกลับไปตั้งคำถามง่าย ๆ ผ่านเรื่องเล่าสั้น ๆ ว่า

🔸 “ถ้าเรายังไม่รู้จักตัวเลข เราจะนับได้อย่างไร”

คำถามนี้พาเด็ก ๆ ออกเดินทางไปสู่โลกของอดีต ตั้งแต่การนับวัว การคิดค้นระบบตัวเลขอารบิก จนถึงเรื่องราวของอารยธรรมอินเดีย อาหรับ และการเดินทางของตัวเลขสู่ยุโรปหรือเลขโรมันผ่านเส้นทางการค้า เด็ก ๆ ได้ลองคิด ลองออกแบบวิธีของตนเอง ก่อนจะค้นพบว่า “ระบบตัวเลข” ที่เราใช้กันในวันนี้ มีคุณค่าเพียงใด

✅ จาก “คณิตศาสตร์ที่น่าเบื่อ” กลายเป็น “สิ่งที่มีความหมายและเชื่อมโยงกับชีวิต”

✅ จาก “การหาคำตอบที่ถูกต้อง” กลายเป็น “การตั้งคำถามและเรียนรู้ร่วมกัน”

เราจึงได้เห็นการบูรณาการร่วมกันเกิดขึ้นจริงระหว่าง คณิตศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และแฝงจริยธรรมอยู่ในชั้นเรียนนี้ แต่การเรียนรู้ยังไม่จบ เมื่อการเรียนรู้เดินทางมาถึงปัจจุบัน เด็ก ๆ ก็ถูกชวนให้ตั้งคำถามกับตนเองต่อไปว่า “แล้ววันนี้ เราจะสร้างอะไรไว้ให้คนในอีก 1,500 ปีข้างหน้า” ❓

หนึ่งในนักเรียนของการเปิดชั้นเรียนได้สะท้อนว่า

🔹 “ผมอยากหาวิธีคิดใหม่ ๆ ทำให้การคำนวณให้ง่ายขึ้นมากกว่านี้อีก และหัวใจของการเรียนรู้ของผมคือ การที่เราได้ลองคิดแบบคนแต่ก่อน รู้สึกดีที่ได้เรียนรู้ที่มาของตัวเลข และรู้ว่าถ้าไม่มีคนคิดมาให้ ก็คงยากมากครับ”

สิ่งที่ครูเพลินได้เรียนรู้จากห้องเรียนวันนั้นคือ การสอนที่แท้จริงไม่ใช่การทำให้เด็ก “ทำได้” เท่านั้น แต่คือการทำให้เด็ก “เห็นคุณค่า” ของสิ่งที่เรียน เพราะเมื่อเด็กเห็นคุณค่า เขาจะค่อย ๆ ลงลึก เข้าใจ และเก็บสิ่งนั้นไว้เติบโตในตัวเองต่อไป

ดังที่ผู้ทรงคุณวุฒิได้สะท้อนร่วมกันว่า การเรียนรู้ต้องเกิดจาก “ประสบการณ์” ควบคู่กับ “การสะท้อนคิด”ต้องมีทั้งการคิดเชิงลึก การรับฟัง และการเติบโตทางอารมณ์และสังคม (Social Emotional Learning) ไปพร้อมกัน และเหนือสิ่งอื่นใด ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นได้ เมื่อห้องเรียนเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัย และเปิดโอกาสให้เด็กได้เป็นเจ้าของการเรียนรู้ของตนเองอย่างแท้จริง

🖊 ชีวิตที่เป็นสุข…บนเส้นทางที่สร้างสิ่งยิ่งใหญ่

ในงานมหกรรม KM ครั้งนี้ ครูเพลินได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งอย่างเด่นชัดจากผู้ใหญ่ที่มาร่วมงาน โดยผ่านเรื่องราวชีวิตจริงที่พวกท่านได้ทำเพื่อสังคมและแบ่งปันกับเรา ทั้งศ.นพ.วิจารณ์ และ นพ.สมบูรณ์ ได้ชวนทบทวนคุณค่าของชีวิต และให้ตระหนักว่า ความสุขของครูนั้นไม่ได้วัดด้วยวัตถุ แต่วัดด้วยความรู้สึกที่ได้ทำสิ่งที่มีความหมายเพื่อคนอื่น

🔸 “ศิลปะของการมีชีวิต คือ การที่มนุษย์เราต้องเรียนรู้และฝึกฝนที่จะทำให้ชีวิตมี ‘ความสุข’ ให้เป็นในสภาวะกดดัน ล้มเหลว หรือไม่สบายใจ และการจะมีความสุขได้ คือ ต้องไม่คิดถึงแต่ตัวเองเป็นเป้าหมายหลัก แต่คิดถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตนเอง และสำคัญขึ้นไปอีกคือ ‘ปัญญา’ เมื่อปัญญา รวมกับความดี จะเกิดเป็นพลังบวกที่เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างคนที่มีคุณภาพ และเมื่อนั้นความสุขจะบังเกิด”

อ.ธิดา พิทักษ์สินสุข ผู้อำนวยการโรงเรียน ปิดท้ายด้วยถ้อยคำที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยพลัง

🔹 “ต้นกล้าที่เราปลูกตั้งแต่เล็กค่อย ๆ เติบโต และผลิบาน โรงเรียนเรากำลังจะทำงานในสิ่งที่ให้คุณค่า และสะท้อนภาพลักษณ์นี้ออกไปให้คนอื่นได้เห็น เรากำลังสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ สร้างเด็กที่มีคุณภาพออกไปสู่สังคม เราเป็นครูตัวเล็ก ๆ แต่เรากำลังทำงานใหญ่นะคะ ขอบคุณคุณครูคนเก่งทุกคนค่ะ”

❤️ ในท้ายที่สุด…

งานมหกรรม KM ครั้งนี้ จึงไม่ได้เป็นเพียงเวทีของการแลกเปลี่ยนความรู้ แต่เป็นช่วงเวลาที่ทำให้ครูได้ “กลับมาเชื่อ” ในคุณค่าของเส้นทางที่ตนเองกำลังเดิน เส้นทางที่อาจไม่ได้วัดผลด้วยความเร็ว แต่เต็มไปด้วยความหมายของการ “ปลูกคน”

และในทุกห้องเรียนของโรงเรียนเพลินพัฒนาแห่งนี้ เราจะได้เห็นต้นกล้าค่อย ๆ เติบโตเป็นมนุษย์ที่มีทั้ง “ปัญญา” และ “ความดี” และพร้อมจะส่งคุณค่านั้นออกไปสู่โลกกว้างในวันข้างหน้าต่อไป

โดย ส่วนสื่อสารและประชาสัมพันธ์

ข้อมูล ณ วันที่ 20 มีนาคม 2569

ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา👇

https://www.facebook.com/share/p/18ZQ9PwYXB/

PPTNKnowledge, การจัดการความรู้, ข่าว, ครูเพลิน, งานมหกรรม KM, ประถมต้น, หน่วยวิชาคณิตศาสตร์ (ชช.1), เรื่องเล่าเพลินพัฒนา

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ช่วงชั้น 1 ปีการศึกษา 2568

“คุณแม่คะ มาดูเร็ว หนูวาดรูปนี้เมื่อเทอมที่แล้ว” เสียงเล็ก ๆ ของนักเรียนคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มกว้าง เด็กน้อยจูงมือแม่ให้เดินมาหยุดหน้าผลงานที่ตนเองตั้งใจทำในภาคเรียนที่ผ่านมา ในขณะเดียวกัน พื้นที่โดยรอบก็ถูกจับจองโดยครอบครัวอื่น ๆ ที่มาร่วม “ชื่นชมและชื่นใจ” ในการเรียนรู้ของลูกเช่นกัน นี่เป็นการนำเสนอโครงงาน “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้” ครั้งสุดท้ายของปีการศึกษา 2568 ก่อนที่เด็ก ๆ จะก้าวสู่ชั้นถัดไปพร้อมความท้าทายใหม่ ๆ ที่สนุกกว่าเดิม ตลอดปีนี้ เด็ก ๆ ช่วงชั้นที่ 1 ได้รู้จักธรรมชาติรอบตัวและเชื่อมโยงตนเอง เรียนรู้ที่จะเป็นส่วนหนึ่งกับโลกใบนี้ 😊 กระบวนการแห่งชื่นใจได้เรียนรู้ “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้” เป็นพื้นที่ที่เด็ก ๆ ได้บอกเล่าสิ่งที่ค้นพบจากกระบวนการเรียนรู้ตลอดภาคเรียน ผ่านโครงงานที่เริ่มต้นจากประสบการณ์จริง ด้วยกระบวนการ 🌸 ปุจฉา (Question) สังเกต สงสัย และตั้งคำถามที่นำไปสู่การค้นหาคำตอบ 🌸 ทำนาย (Guess) การเริ่มตั้งสมมติฐานเพื่อนำมาสู่การวิเคราะห์และเชื่อมโยงอย่างมีเหตุผล 🌸 ทดสอบ (Test) ออกแบบวิธีการทดลองอย่างเป็นขั้นตอน 🌸 และปิดท้ายด้วย ทบทวน (Review) สรุปผลการทดสอบสมมติฐาน และสะท้อนการเรียนรู้ของตนเอง ทุกสิ่งจึงสามารถกลายมาเป็นเรื่องราวสุดอัศจรรย์ให้ได้ค้นพบและสนุกไปกับการเรียนรู้ เมื่อเด็ก ๆ ของเรารู้จักตั้งคำถามและค้นหาคำตอบนั้นเพื่อตนเอง รวมถึงเพื่อคนอื่น ๆ ด้วย 😊 ชื่นใจอย่างพี่ชั้น 1 กับ “วัฏจักรชีวิตที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ” คำถามง่าย ๆ จากเรื่องใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นพบสิ่งใหม่ของนักเรียนชั้น 1 “ทำไมกล้วยถึงสุกเร็วขึ้น” “เก็บไข่แบบไหนถึงจะไม่เน่าเสียเร็ว” “ผลไม้แบบไหนเก็บแล้วอยู่ได้นานกว่า” คำถามเหล่านี้นำไปสู่การทดลองจริง… เด็ก ๆ ทดลองเปรียบเทียบว่า แอปเปิ้ลหรือมะละกอจะช่วยบ่มกล้วยให้สุกเร็วกว่ากัน ทดลองวิธีเก็บแตงโม และการเก็บไข่ เพื่อค้นหาว่าวิธีใดที่ช่วยยืดอายุอาหารให้อยู่ได้นานที่สุด ระหว่างทางของการทดลอง เด็ก ๆ ไม่ได้เรียนรู้เพียงเรื่องการถนอมอาหาร แต่นี่คือก้าวแรกของวิชาชีวิตที่ค่อย ๆ เกิดขึ้นในฐานะพี่ประถมที่เริ่มรู้จักการค้นหาคำตอบด้วยตนเอง และใส่ใจกับอาหารที่ตนกินในทุกวัน 😊 ชื่นใจอย่างพี่ชั้น 2 กับ “ผลิตภัณฑ์สมุนไพร เพื่อคนที่คุณรัก” เมื่อเติบโตขึ้นอีกปี นักเรียนชั้น 2 เริ่มมองการเรียนรู้เชื่อมโยงกับผู้คนรอบตัวมากขึ้น หัวข้อโครงงานของเด็ก ๆ จึงเริ่มต้นจากการค้นหาวิธีดูแลสุขภาพของคนในครอบครัว เด็ก ๆ เรียนรู้เรื่องสมุนไพรใกล้ตัว ศึกษาคุณสมบัติของพืชแต่ละชนิด แล้วนำความรู้นั้นมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อดูแลสุขภาพ ที่สามารถใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน เช่น 🔸 น้ำมันขิงสำหรับบรรเทาอาการปวดเมื่อย 🔸 ชาตะไคร้และชาใบเตยเพื่อช่วยให้แม่ผ่อนคลาย 🔸 ครีมทามือจากว่านหางจระเข้และใบบัวบก 🔸 สเปรย์ไล่ยุงจากตะไคร้หอมและโหระพา ผลงานแต่ละชิ้นอาจไม่ได้สมบูรณ์แบบเหมือนผลิตภัณฑ์ในร้านค้า แต่ทุกชิ้นเต็มไปด้วย ความตั้งใจและความห่วงใย ที่เด็ก ๆ อยากส่งต่อให้กับคนรอบตัว และนี่คืออีกบทหนึ่งของวิชาชีวิตที่กำลังเติบโตจากการเรียนรู้ว่า ความรู้ที่เด็ก ๆ ได้ค้นหาด้วยตนเองนั้น สามารถแปรเปลี่ยนเป็นของดี นำไปใช้ดูแลสุขภาพและสร้างประโยชน์ให้กับคนที่ห่วงใยได้จริง 😊 ชื่นใจอย่างพี่ชั้น 3 กับ “ดินดี โลกอุดม” เมื่อเด็กเริ่มมองเห็นความสัมพันธ์ของธรรมชาติ การเรียนรู้ในชั้น 3 จึงเริ่มก้าวเข้าสู่โลกที่ลึกขึ้นและหวนคืนสู่ผืนดิน เด็ก ๆ สำรวจลักษณะของดิน ทดลองปรับปรุงดิน และเปรียบเทียบการเจริญเติบโตของพืชแต่ละชนิดในดินที่แตกต่างกัน ✨ บางแปลงปลูกในดินธรรมดา บางแปลงใช้ดินที่ผสมสารอนินทรีย์ หรือปุ๋ยเคมี บางแปลงใช้ดินที่ปรับปรุงด้วยอินทรีย์วัตถุ เช่น มูลวัวและใบก้ามปู จากการสังเกตและบันทึกข้อมูล และเปรียบเทียบผลการทดลอง เด็ก ๆ ค่อย ๆ ค้นพบว่า ดินที่ร่วนซุยช่วยให้รากพืชหายใจได้ดี ระบายน้ำได้ดี และเก็บความชื้นกับธาตุอาหารได้เพียงพอ 🌻พืชที่เติบโตในดินที่ได้รับการดูแลจึงแตกใบดก แข็งแรง และงอกงาม บทเรียนครั้งนี้ไม่ได้สอนเพียงเรื่องดิน แต่เด็ก ๆ ยังได้เติบโตขึ้นจากความผิดพลาดที่เกิดขึ้นระหว่างการทดลอง นอกจากนี้ ระหว่างทางยังสอนให้เด็ก ๆ เข้าใจว่าธรรมชาติทุกอย่างเชื่อมโยงกัน และเมื่อเราดูแลใส่ใจสิ่งรอบตัว สิ่งนั้นก็จะสะท้อนความสุขกลับมาให้เราเช่นกัน ❤️ เสียงชื่นชมที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นใจ บรรยากาศโดยรอบอาคารเรียนช่วงชั้นที่ 1 เราจะได้เห็นรอยยิ้มและเสียงชื่นชมจากพ่อแม่ที่มาชมการนำเสนอผลงานของลูกในวันนี้ 💬 “ชื่นใจจริง ๆ ค่ะ เก่งกันทุกคนเลย” 💬 “เด็ก ๆ เก่งมาก ๆ เลยครับ” 💬 “โตขึ้นอีกปีแล้ว ภูมิใจในตัวลูกมากครับ” 💬 “ชื่นชมในความตั้งใจของเด็กทุกคนนะคะ” 💬 “วันนี้ได้เห็นการเติบโตของลูก ชื่นใจตามชื่องานเลยค่ะ” ดังนั้นแล้ว โครงงาน “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้” จึงไม่ใช่เพียงการแสดงผลงานของเด็ก ๆ เท่านั้น แต่ยังเป็นเวทีหนึ่งที่แสดงให้เห็นพัฒนาการของเด็กแต่ละคนอย่างเป็นรูปธรรม เด็กที่กล้าตั้งคำถาม เด็กที่ใฝ่เรียนรู้ เด็กที่ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ เด็กที่ชวนพ่อแม่ร่วมคิดและค้นหาคำตอบไปด้วยกัน และเด็กที่ค่อย ๆ เติบโตตามจังหวะชีวิตของตัวเอง 🌟 คือ เด็กเพลินพัฒนา ที่ทั้งพ่อแม่และคุณครูต่างก็ชื่นใจที่ได้เห็นการเติบโต ณ ปลายทางของภาคเรียนนี้ และเราจะเรียนรู้ เติบโต พัฒนาต่อไปด้วยกันทั้งเด็ก ครู และครอบครัว 💖 โดยส่วนสื่อสารเเละประชาสัมพันธ์ ข้อมูล ณ วันที่ 18 มีนาคม 2569 ติดตามบทความเเละภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1CnrwVShCS/

ระหว่างทางที่ก้าวเดินกับ PLEARN TALENTS

ระหว่างทางที่ก้าวเดินกับ…PLEARN TALENTS ช่วงหนึ่งของการเตรียมงาน Plearn Talents บนเวทีเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เด็ก ๆ ร่วมใจกันซักซ้อมและทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ เด็กคนหนึ่งซึ่งรับหน้าที่เป็นพิธีกรเดินเข้าไปหาครูแล้วถามขึ้นอย่างตั้งใจว่า “ถ้าเป็นพิธีกรเสร็จแล้ว หนูขอช่วยทำอย่างอื่นได้ไหมคะครู หนูไม่อยากอยู่เฉย ๆ” ประโยคสั้น ๆ นั้น ทำให้เราเห็นบางอย่างที่มากกว่าการจัดงานแสดงความสามารถ มันสะท้อนหัวใจของการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นในพื้นที่แห่งนี้… เด็กคนหนึ่งที่ไม่ได้มองตัวเองเพียงในบทบาทของ “ผู้แสดงบนเวที” แต่เห็นคุณค่าของการมีส่วนร่วมกับผู้อื่น การรับผิดชอบต่อส่วนรวม และความตั้งใจที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการทำให้งานครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ และเมื่อมองไปรอบ ๆ เวที เราจะพบว่า Plearn Talents ไม่ได้เกิดขึ้นจากผู้แสดงบนเวทีเท่านั้น แต่เกิดจากการร่วมมือของเด็ก ๆ อีกหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง ทั้งทีมเสียง ทีมแสง ทีมกล้อง ทีมลงทะเบียน ทีมสื่อสาร ต่างช่วยกันดูแลให้งานดำเนินไปอย่างราบรื่น ภาพอยู่หลังเวที เด็กเพลินจำนวนไม่น้อยเลือกที่จะยืนอยู่ “หลังเวที” ด้วยความภูมิใจ เพราะพวกเขาเห็นคุณค่าของการเป็นส่วนหนึ่งของทีม การช่วยเหลือกัน และการทำให้พื้นที่แห่งการเรียนรู้นี้เกิดขึ้นได้จริง สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้สะท้อนตัวตนเด็กที่ กล้าลอง กล้ารับผิดชอบ และพร้อมจะลงมือทำเพื่อส่วนรวม เด็กที่เรียนรู้ว่าความสำเร็จของงานหนึ่งงาน ไม่ได้เกิดจากคนคนเดียว แต่เกิดจากการร่วมแรงร่วมใจของ “ชุมชนแห่งการเรียนรู้” และนั่นเองคือหัวใจของการเรียนรู้ในเพลินพัฒนา พื้นที่ที่เปิดโอกาสให้เด็ก ๆ ได้ค้นพบตัวตน ทดลอง ลงมือทำ และเติบโตไปพร้อมกัน Plearn Talents : เวทีเล็ก ๆ ของการค้นพบตัวเอง กว่าจะมาเป็น Plearn Talents ในวันนี้ เส้นทางระหว่างทางอาจไม่ได้ราบรื่นเสมอไป แต่ความไม่สมบูรณ์แบบเหล่านั้นเองที่ทำให้การเดินทางงดงาม เพราะ “พรสวรรค์” ไม่ใช่เพียงสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด แต่คือดอกผลของการค้นพบตัวตน การฝึกฝน และความมุ่งมั่นที่เติบโตขึ้นทุกวัน เบื้องหลังความสำเร็จของงานนี้ จึงไม่ได้มีเพียงผู้แสดงบนเวที แต่ยังมีแรงสนับสนุนจากหลายฝ่าย ทั้งคณะผู้บริหารที่เปิดพื้นที่แห่งโอกาส คุณครูที่คอยดูแลและชวนเด็ก ๆ ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง รวมถึงคุณพ่อคุณแม่ผู้ปกครองที่เดินเคียงข้างลูกอย่างใกล้ชิด และที่สำคัญที่สุดคือ “เด็กเพลิน” ทุกคน ที่มารวมตัวกันเพื่อค้นหาศักยภาพของตัวเอง พื้นที่ที่ทุกคนคือ “นักเรียนรู้” เส้นทางนี้ คือบททดสอบที่ทำให้เราเห็นถึงความมุ่งมั่นในทุกบทบาทที่ทุกคนเลือกสวมหัวใจลงมือทำ จากความไม่รู้…เปลี่ยนเป็นประสบการณ์ที่ต่อยอดได้ไม่สิ้นสุด และความสวยงามของงานนี้ จึงไม่ใช่ผลลัพธ์หรือความสำเร็จในการจัดงาน แต่คือภาพของการร่วมแรงร่วมใจ จากทั้งเพื่อนช่วยเพื่อน พี่สอนน้อง โดยมีคุณครู และผู้ปกครองคอยเป็นที่ปรึกษาและแรงสนับสนุนที่อยู่เคียงข้างเสมอ ขอบคุณที่มาร่วมกันสร้าง “สังคมแห่งการเรียนรู้” ที่ทำให้เราเติบโตไปด้วยกันในทุกย่างก้าว”ก่อนเริ่มการแสดง เวทีนี้ไม่ได้ดูง่ายอย่างที่คิดเลย ถ้ามองจากมุมหนึ่งในห้องประชุม จะเห็นความวุ่นวายเล็ก ๆ อยู่เต็มไปหมด ทั้งการซ้อมของพิธีกร ทีม backstage ที่กำลังเตรียมงาน และนักแสดงหลายคนที่ตื่นเต้นไม่เบา เพราะเวทีนี้อาจเป็นเวทีแรกของใครหลาย ๆ คน….” ✏️”ก่อนเริ่มการแสดง เวทีนี้ไม่ได้ดูง่ายอย่างที่คิดเลย ถ้ามองจากมุมหนึ่งในห้องประชุม จะเห็นความวุ่นวายเล็ก ๆ อยู่เต็มไปหมด ทั้งการซ้อมของพิธีกร ทีม backstage ที่กำลังเตรียมงาน และนักแสดงหลายคนที่ตื่นเต้นไม่เบา เพราะเวทีนี้อาจเป็นเวทีแรกของใครหลาย ๆ คน….” ความรู้สึกบางส่วนจากบันทึกของน้องเกศ นักเขียนอาสา ชั้น 5 หากอยากอ่านเรื่องราวที่มองผ่านสายตาของเด็ก ๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์จริง สามารถติดตามได้ที่เพจ ประถมเพลินพัฒนา ช่วงชั้นที่ 1 – 2 👉 https://www.facebook.com/share/p/1At5EG3wZJ/ แล้วจะได้เห็นว่าเวทีเล็ก ๆ หนึ่งเวที สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้เด็ก ๆ ได้มากเพียงใด 😊 สุดท้าย…ม่านของ “Plearn Talents ปี 2568” ก็ค่อย ๆ ปิดฉากลงอย่างงดงาม แม้จะเป็นเพียงงานเล็ก ๆ ที่เราจัดขึ้นอย่างอบอุ่นเป็นกันเอง แต่นี่คือพื้นที่แห่งการ ‘เปิดใจ’ และ ‘ขยายพื้นที่ความฝัน’ ให้กว้างไกลกว่าที่เคย เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพลังสร้างสรรค์จากงานในครั้งนี้ จะช่วยส่งต่อแรงบันดาลใจอันล้ำค่าให้แก่ทุกคนที่มีส่วนร่วม ไม่ว่าจะเป็นผู้แสดงหรือผู้ชม ให้กล้าพอที่จะก้าวเดินตามความฝันของตนเองต่อไป อย่าลืมติดตาม Plearn Talents ครั้งต่อไป ในปีการศึกษา 2569 นะคะ…จนกว่าจะได้พบกัน ท้ายนี้อยากขอขอบคุณ ทีมงานเบื้องหลัง Plearn Talents 2568 ทุกคนที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับงานครั้งนี้ 🕹️ทีมประสานงานหลังเวที (Backstage) พริม 4/1 , พาฝัน 4/5, เพียรฟ้า 5/1, ไออุ่น 5/4, ธัญญ่า 5/4, นะโม 8/1, ป้อน 9/3 💡ทีมเทคนิคแสง (Lighting) ดิน 4/4, เมมโม่ 5/2, ศศิ 8/2, ดินสอ 8/2 📢ทีมเทคนิคเสียง (Sound) แพลน 6/1, บุ๊ค 6/4, พีค 7/1, พริษฐ์ 7/2 📡ทีมถ่ายทอดสด (Livestream) พลอย 8/1, นาเนีย 8/2 🎥ทีมกล้องวิดีโอ พลอยชมพู 6/4, คิน 9/1, ขุมทรัพย์ 9/3 📸ทีมถ่ายภาพ อัย 4/4, แบ่งปัน 4/4 📋ทีมลงทะเบียน พอดี 6/2, มิน 6/5 🎙️พิธีกร พริม 5/1, พริ้นท์ 5/2, พราว 7/2, ลาน่า 7/2 📝ทีมสื่อสารและบันทึกเรื่องราวของกิจกรรม เกศ 5/4 ขอขอบคุณภาพอบอุ่นหัวใจจากทีมผู้ปกครองและนักเรียนอาสา ชมภาพเพิ่มเติมได้ที่เพจ PlearnPlus ค่ะ โดยส่วนสื่อสารเเละประชาสัมพันธ์ ข้อมูล ณ วันที่ 11 มีนาคม 2569 ติดตามบทความเเละภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1CZjehTbkd/

รักบี้กระชับมิตร 2569 | สานสัมพันธ์เพื่อนนักกีฬา

🏈 รักบี้กระชับมิตร 2569 | สานสัมพันธ์เพื่อนนักกีฬา เพลินพัฒนา วิถีธรรม และ สาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จบลงด้วยรอยยิ้มและความประทับใจสำหรับการแข่งขัน “รักบี้กระชับมิตร ครั้งที่ 4” ที่จัดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2569 ณ สนามรักบี้ โรงเรียนเพลินพัฒนา ในครั้งนี้โรงเรียนเพลินพัฒนาได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพต้อนรับเพื่อนนักกีฬาจาก โรงเรียนวิถีธรรม (มรภ.สกลนคร) และ สาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม โรงเรียนเพลินพัฒนาขอขอบคุณพันธมิตรที่น่ารักทั้งสองโรงเรียน และยินดีต้อนรับทุกท่านเสมอในโอกาสครั้งถัดไป และขอขอบคุณภาพสวย ๆ จากผู้ปกครองช่างภาพอาสาทุกท่านมา ณ ที่นี้ค่ะ การแข่งขันกีฬารักบี้ในช่วงชั้นประถมเพลินพัฒนา เป็นหนึ่งในกิจกรรมสำคัญที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมายาวนาน โดยเราได้รับความร่วมมือจากโรงเรียนพันธมิตรที่มาร่วมสานสัมพันธ์ผ่านการเล่นกีฬากับเราอยู่เสมอ แม้รักบี้จะเป็นกีฬาที่ต้องใช้พละกำลัง และมีการกระทบกระทั่งกันในสนาม แต่เมื่อเสียงนกหวีดจบเกมดังขึ้น นักกีฬาทุกคนก็ยังคงจับมือกันในฐานะ “เพื่อนร่วมสนาม” และในครั้งนี้ เราจึงอยากชวนทุกท่านไปเยี่ยมชมเรื่องราวอบอุ่นใจของเด็ก ๆ หลังการแข่งขันจบลง เมื่อทุกคนต่างเดินเคียงข้างกันออกจากสนาม ในฐานะเพื่อนนักกีฬา 🤝 กิจกรรมสานสัมพันธ์ กิจกรรมสานสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนนักกีฬาในครั้งนี้ เด็ก ๆ เพลินของเราได้ร่วมกันคิดและออกแบบกิจกรรมด้วยตนเอง โดยจัดขึ้นในช่วงเย็น ณ ลานวงกลม และห้องประชุมเพลินพัฒนา อาคารมัธยม นักกีฬาจากทั้งสามโรงเรียนได้ร่วมทำกิจกรรมสันทนาการ ละลายพฤติกรรมผ่านเกมง่าย ๆ อย่าง เป่ายิ้งฉุบ ที่ช่วยสร้างเสียงหัวเราะและทำให้ทุกคนเปิดใจต่อกันอย่างรวดเร็ว จากนั้นทุกคนได้ร่วมกันสร้างสรรค์ ศิลปะแมนดาลา (Mandala) ศิลปะที่เด็กเพลินคุ้นเคยจากการเรียนรู้ในช่วงชั้น ให้กลายเป็นของที่ระลึกเล็ก ๆ ที่แต่ละคนสามารถนำกลับไปเก็บไว้เป็นความทรงจำของการพบกันในครั้งนี้ เด็ก ๆ จับกลุ่มนั่งล้อมวงโดยคละโรงเรียน เพื่อให้ได้ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ ช่วงเวลาของการพูดคุย แลกเปลี่ยนเรื่องราวในกลุ่มเล็ก ๆ ทำให้เพื่อนใหม่ค่อย ๆ กลายเป็นความคุ้นเคย และเกิดบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยมิตรภาพอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อศิลปะแมนดาลาแต่ละชิ้นถูกตกแต่งอย่างสวยงาม พร้อมเขียนข้อความจากใจ ชิ้นงานเหล่านี้จึงถูกส่งต่อให้เพื่อนต่างโรงเรียน เพื่อเป็นของที่ระลึกและของแทนใจที่มีคุณค่า นอกจากกิจกรรมแล้ว “อาหาร” ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ช่วยสร้างความสัมพันธ์ได้อย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ว่าจะมาจากโรงเรียนใด เด็ก ๆ ต่างมุ่งตรงไปยัง ซุ้มส้มตำ อย่างพร้อมเพรียง บรรยากาศในช่วงรับประทานอาหารจึงเต็มไปด้วยภาพของเพื่อนใหม่ที่ชวนกันเลือกอาหาร ช่วยกันแนะนำซุ้มต่าง ๆ หรือแม้แต่บอกทางไปล้างภาชนะหลังรับประทานเสร็จ และเรื่องเล็ก ๆ เหล่านี้ ก็ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นอีกจุดหนึ่งของมิตรภาพ 🌇ค่ำคืนแห่งความทรงจำ ค่ำคืนของการสานสัมพันธ์ปิดท้ายด้วยการแสดงพิเศษจากทั้งสามโรงเรียน เริ่มต้นด้วยเจ้าบ้าน โรงเรียนเพลินพัฒนา กับการแสดงดนตรีร่วมสมัย “เล่นกับจังหวะ” ที่ผสมผสานดนตรีสากลและดนตรีไทยได้อย่างลงตัว ต่อด้วยการแสดง รำมวยไทยประยุกต์ จากสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ที่สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้ชม และปิดท้ายด้วยโรงเรียนวิถีธรรม (มรภ.สกลนคร) กับการแสดง รำมวยไทยโบราณ ที่ถ่ายทอดคุณค่าทางวัฒนธรรมที่ดีงาม ทำให้ค่ำคืนนี้จึงจบลงด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความสุขที่ทุกคนต่างสัมผัสได้ร่วมกัน ❤️ จนกว่าจะพบกันใหม่ แม้การเดินทางมาเพื่อแข่งขันและสานสัมพันธ์ในครั้งนี้จะเป็นเวลาเพียงไม่กี่วัน แต่เด็ก ๆ จากทั้งสามโรงเรียนต่างได้สิ่งที่มีค่าที่สุดติดตัวกลับบ้านไป ทั้งจากในสนามและนอกสนาม นั่นคือ มิตรภาพในฐานะนักกีฬา และในฐานะเพื่อนที่ดีต่อกัน ☺️เพลินพัฒนาหวังเป็นอย่างยิ่งว่า เราจะมีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง และสานต่อความเป็นพันธมิตรที่งดงามเช่นนี้ต่อไป โดย ส่วนสื่อสารและประชาสัมพันธ์ ข้อมูล ณ วันที่ 9 มีนาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1CezFiyHhg/