ภาคสนามอนุบาล 1 : ธรรมชาติทักทาย

19/12/2023

ภาคสนามน้องอนุบาล 1 ในภาคเรียนจิตตะนี้ พาไปเรียนรู้และสัมผัสใกล้ชิดธรรมชาติ กับหัวข้อธรรมชาติทักทาย

โลกใบใหญ่นี้ยังใหม่นักสำหรับเด็กตัวน้อยชั้นอนุบาล แต่การไปภาคสนามครั้งนี้จะทำให้เด็กๆได้เรียนรู้และทำความรู้จักกับธรรมชาติรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ ดอกไม้ สัตว์ และแมลงต่างๆ รวมถึงได้เรียนรู้วิถีชีวิตที่จะอยู่ร่วมกันในธรรมชาติระหว่าง คน พืช สัตว์ เพื่อที่จะทำให้ได้เห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆ ในธรรมชาติ ผ่านการใช้เวลาที่ Little tree garden คาเฟ่ในสวน และ Whispering Café คาเฟ่ออแกนิกที่รายล้อมด้วยธรรมชาติเช่นเดียวกัน

“ถ้าเราเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ผู้อื่น ก็จะเกิดสิ่งที่ดีคืนมาให้เรา” เป็นแนวคิดเบื้องหลังการสรรค์สร้างพื้นที่คาเฟ่ให้เป็นมากกว่าคาเฟ่ โดยบ่มเพาะผืนดินแห่งนี้ให้เป็นพื้นที่เกษตรอินทรีย์ที่ไม่ใช้สารเคมี เพื่อนำผลผลิตจากสวนมาใช้ในคาเฟ่ได้ ดังนั้นเด็กๆ จึงได้มีโอกาสเห็น และ สัมผัสกับธรรมชาติบริสุทธิ์ รวมถึงผลผลิตต่างๆ ที่ได้นำมาใช้ประกอบกิจกรรมในครั้งนี้

กิจกรรมแรกที่เด็กๆ ได้เรียนรู้ เป็นการเดินสำรวจธรรมชาติ พืชพรรณไม้ สัตว์ และแมลงตามธรรมชาติในสวน โดยจะได้ใช้ประสาทสัมผัสในการเรียนรู้ทั้งการสังเกต สัมผัส ดมกลิ่น ของดอกไม้และใบไม้ที่เป็นพืชสมุนไพรต่างๆ และยังได้ชิมรสชาติของผลไม้ต่างๆทั้ง ลูกหม่อน เม็ดบัว ส้มจี๊ด ลูกตะลิงปลิง โดยเฉพาะลูกตะลิงปลิงที่ทุกคนต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า “เปรี้ยวมาก” แต่ก็ยังขอเพิ่มอีก จากนั้นก็นำดอกไม้ ใบไม้ และผลไม้เล็กๆ เหล่านั้นมาทดลองสัมผัสเพื่อเอามาวาดรูป เด็กๆ ขูดสีกันอย่างสนุกสนาน โดยที่ไม่กลัวมือเลอะเลยทำให้ได้สีที่หลากหลายจากธรรมชาติ

กิจกรรมที่ 2 เป็นการพิมพ์กระเป๋าจากดอกไม้และใบไม้ เด็กๆ ได้เรียนรู้การเอาดอกไม้ ใบไม้ในสวนมาทำงานศิลปะบนถุงผ้า ทั้งการขูดและทุบดอกไม้ไปบนกระเป๋าผ้าเพื่อให้เกิดสีและเกิดลาย ทุกคนตั้งใจค่อยๆ เลือก หยิบดอกไม้สีต่างๆ มาตกแต่งทำสีให้กระเป๋าอย่างพิถีพิถันเพื่อให้ได้ลวดลายที่สวยงามที่สุด

ต่อมาในกิจกรรมที่ 3 ที่จะได้เรียนรู้การทำขนมจากธรรมชาติ เด็กๆ ได้ลงมือทำขนมชอร์ทเบรดดอกไม้ เด็กๆ ได้ลองนวดแป้งและกดพิมพ์ให้ได้ขนมรูปร่างต่างๆ พร้อมทั้งได้เลือกดอกไม้มาตกแต่งขนมของตนเอง แล้วเอาไปอบในเตาจนสุก ก่อนรับประทานขนมเด็กๆ มัวแต่พากันสังเกตดอกไม้บนขนม แต่พอได้ลองชิมคำแรกเข้าไปเท่านั้น ก็อร่อยจนลืมดอกไม้ไปเลย ร้องขอเติมกันอีกหลายชิ้น

เป็นเด็กอนุบาลก็ต้องนอนกลางวัน หลังจากนอนกันเต็มอิ่มแล้ว พลังมาเต็มเปี่ยมก็ถึงเวลาทำกิจกรรมช่วงบ่ายอีกครั้งกับการชมการแสดงนิทานที่คุณครูเตรียมไว้ให้ เรื่อง “อีเล้งเค้งโค้งจับแมลง” ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นกับการจับแมลงของอีเล้งเค้งโค้ง และยังได้เรียนรู้ชื่อแมลงต่างๆ จากนิทานที่เชื่อมโยงกับของจริงที่ได้ไปสำรวจกันมาในสวน จากนั้นก็ได้ร้องเพลงภาคสนาม ภูเขาทักทาย ก่อนจะอำลาและขอบคุณวิทยากรครูปิ๋มด้วยอ้อมกอดอันอบอุ่น

นอกจากการได้เรียนรู้การเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ เพื่อเห็นคุณค่านำไปสู่การรักษาและดูแลโลกของเด็กๆ ในอนาคตแล้ว วันนี้เด็กๆ ยังได้ฝึกฝนการปฏิบัติตนตามข้อตกลงที่สร้างร่วมกัน ฝึกการดูแลตนเองในการทำกิจกรรมต่างๆ และฝึกการอยู่ร่วมกันกับเพื่อนๆ อีกด้วย ถึงแม้จะเป็นน้องเล็กในวัยอนุบาล แต่เขาคือส่วนสำคัญของโลกใบใหญ่ในภายภาคหน้า หลังจากคุณครูได้เห็นพลังงานล้นเหลือในการไปภาคสนามครั้งนี้ คุณครูก็เชื่อว่าเขาจะเติบโตขึ้นไปเป็นนักเรียนรู้คู่ธรรมชาติที่ดีอย่างแน่นอน

โดย ส่วนสื่อสารและประชาสัมพันธ์
ข้อมูล ณ วันที่ 8 ธันวาคม 2566

ข่าว, ประมวลข่าว, ภาคสนาม (อนุบาล), อนุบาล, เรื่องเล่าเพลินพัฒนา

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ชื่นใจได้เรียนรู้ ช่วงชั้นที่ 2 ภาคเรียนวิมังสา ปีการศึกษา 2568

เมื่อ “คำถาม” ค่อย ๆ เติบโตเป็น “ความเข้าใจชีวิต” บางครั้ง…หัวใจของการเรียนรู้อาจไม่ได้อยู่ที่ “คำตอบที่ถูกต้อง” เสมอไป แต่อยู่ที่การที่เด็ก ๆ ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาคำตอบเหล่านั้นด้วยตนเอง ปิดท้ายปีการศึกษา 2568 การเรียนรู้ของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ได้ก้าวผ่านกระบวนการที่นำพาการเติบโตให้เกิดขึ้นจากคำถามที่ก่อรูปขึ้นตลอดภาคเรียน สู่การทดสอบสมมติฐาน และตกผลึกเป็นองค์ความรู้ของตนเองอย่างเป็นระบบ ทำให้เด็ก ๆ ไม่ได้เรียนรู้เพียงเนื้อหาในห้องเรียน แต่ยังได้ก้าวออกไปสู่โลกจริง ผ่านการลงภาคสนามร่วมกับเพื่อน ๆ เพื่อเรียนรู้ทั้ง “วิธีคิด วิธีทำงาน และวิธีเติบโต” ไปพร้อมกัน ขณะเดียวกัน เด็ก ๆ ยังได้เรียนรู้เรื่องความยั่งยืนตามหลัก 🔸3P — People, Planet, Prosperity🔸 เพื่อทำความเข้าใจว่า มนุษย์ ชุมชน และธรรมชาติ สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสมดุล…เมื่อเราเรียนรู้ที่จะออกแบบการอยู่ร่วมกันด้วยความเข้าใจและความใส่ใจในฐานะผู้หนึ่งที่เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติอันยิ่งใหญ่นี้ 🌆 ชั้น 4 | เรียนรู้ความแตกต่างระหว่าง “เมือง” และ “ชนบท” จากประสบการณ์ภาคสนามในพื้นที่เมืองของกรุงเทพมหานคร และชนบทในจังหวัดกาญจนบุรี เด็ก ๆ ได้ก้าวออกจากห้องเรียนไปสัมผัสชีวิตจริงของผู้คนอย่างใกล้ชิด ทั้งวัตถุดิบท้องถิ่น รูปแบบบ้านเรือน สถาปัตยกรรม ไปจนถึงวัฒนธรรมและความเชื่อที่หลากหลาย เสียงสะท้อนจากเด็ก ๆ ถ่ายทอดการเติบโตครั้งนี้ได้อย่างชัดเจนว่า “รู้สึกสนุกมากที่ได้มาทำงานกับเพื่อน ได้เรียนรู้เรื่องการช่วยเหลือตัวเอง และความสามัคคี” “รู้สึกตื่นเต้น วุ่นวายนิด ๆ ตอนไปออกภาคสนาม แต่ก็ได้เข้าใจมากขึ้นว่าต้องอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างไร” ประสบการณ์ระหว่างทางค่อย ๆ หล่อหลอมให้เด็ก ๆ ชั้น 4 ได้รู้จักสังคมไทยในบริบทที่แตกต่างออกไป เข้าใจความแตกต่าง และมองเห็นคุณค่าของการอยู่ร่วมกัน นำมาสู่การนำเสนอบทสรุปการเรียนรู้ในมุมมองของเด็กที่ได้ออกไปเห็นโลกที่กว้างขึ้น สิ่งนี้จึงไม่ใช่เพียงการเรียนรู้เรื่อง “เมือง และ ชนบท” เพียงผิวเผินเท่านั้น แต่เป็นการเริ่มต้นของการเข้าใจ “ผู้คน และ สังคม” อย่างลึกซึ้งด้วยหัวใจที่เปิดกว้าง 🌾 ชั้น 5 | รู้จักและเข้าใจ “ชาวนา ผู้ปลูกข้าว” “หนูรู้ซึ้งแล้วว่ากว่าจะได้ข้าวแต่ละเม็ด ชาวนาเหนื่อยยากแค่ไหน ก็ตอนที่ลงไปทำนาด้วยตัวเองนี่แหละ” สำหรับระดับชั้น 5 การลงพื้นที่ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เปิดโอกาสให้เด็ก ๆ ได้สัมผัสวิถีชีวิตของชาวนาหรือเกษตรกรอย่างแท้จริง ทั้งความเหน็ดเหนื่อย ความไม่แน่นอนของรายได้ และผลกระทบจากสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่ออาชีพที่เรียกขานกันว่า “กระดูกสันหลังของชาติ” เด็ก ๆ ชั้น 5 เก็บเกี่ยวความเข้าใจและประสบการณ์ตรงที่ได้นำมาต่อยอดผ่านกระบวนการคิดอย่างเป็นระบบ โดยใช้ Mind Mapping วิเคราะห์เหตุและผล ตั้งสมมติฐาน และออกแบบแนวทางแก้ไขปัญหาเพื่อช่วยเหลือชาวนา เช่น การทำนาอินทรีย์ การแปรรูปผลผลิต หรือการพึ่งพาตนเองในชุมชน แม้ท้ายที่สุดแล้วการนำเสนอจะสิ้นสุดลงในห้องเรียน แต่ระหว่างทางของความท้าทาย สิ่งที่ค่อย ๆ เติบโตขึ้นในใจของเด็ก ๆ คือความเชื่อมั่นในตนเองว่าพวกเขาสามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ พร้อมกันนั้น เด็ก ๆ ยังได้มองเห็นภาพที่กว้างขึ้นว่า “เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม” ล้วนเชื่อมโยงและเกื้อกูลกันอย่างมีความหมาย และเขาจะสามารถเป็นกำลังสำคัญที่สร้างความเปลี่ยนแปลงใดให้เกิดขึ้นต่อผู้คนและสังคมที่เขาอยู่ได้บ้าง 🌊 ชั้น 6 | ก้าวสู่การพัฒนาชุมชนและการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน การเรียนรู้ของนักเรียนชั้น 6 ได้ขยายไปสู่การคิดเชิงระบบและการออกแบบอย่างเป็นรูปธรรม จากการลงพื้นที่ในจังหวัดเพชรบุรีและสมุทรสงคราม เด็ก ๆ ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชุมชนริมน้ำ เห็นบทบาทของผู้คนในชุมชน และเข้าใจว่าการท่องเที่ยวที่ดี ไม่ได้สร้างเพียงรายได้ แต่ต้องเติบโตไปพร้อมกับ “ความเข้มแข็งของชุมชน” เด็ก ๆ ได้ร่วมกันออกแบบแนวทางแก้ไขปัญหาป่าชายเลน ทั้งการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง การฟื้นฟูป่าชายเลน และการจัดการทรัพยากรร่วมกัน จนไปถึงการลงชุมชนเพื่อออกแบบวิธีการเพิ่มรายได้ของชุมชนริมน้ำ ซึ่งจะเห็นได้ว่าโจทย์ที่นำมาการนำเสนอโครงงานชื่นใจ…ได้เรียนรู้ของเด็กชั้น 6 นั้นจะกว้างขึ้นและลงลึกขึ้นในรายละเอียด แม้จะยังคงใช้กระบวนการเดิม แต่กระบวนการเรียนรู้นี้ ทำให้เด็ก ๆ เห็นว่า “ปัญหาหนึ่งปัญหาไม่มีคำตอบเดียว” แต่ต้องอาศัยการมองอย่างรอบด้านและถี่ถ้วน นำไปสู่การร่วมมือกันด้วยเป้าหมายเดียวกัน เมื่อสิ่งแวดล้อมดีขึ้น มนุษย์ผู้รับบทบาทสำคัญในการเป็นผู้ดูแลระบบนิเวศก็จะสามารถมีชีวิตที่ดี เป็นผู้ “รับและให้” อย่างสมดุลกันในที่สุด ❤️ ชื่นใจ…ที่ได้เห็นการเติบโตจากภายใน ปลายทางของการเรียนรู้ในภาคเรียนวิมังสาในทุก ๆ ปีการศึกษา จึงไม่ได้อยู่ที่ “คำตอบของโครงงาน” แต่คือการที่เด็ก ๆ ได้นำความรู้จากโลกกว้างภายนอก หวนคืนสู่โลกภายในตนเองอย่างเข้าใจ 🔸 บางคนค้นพบว่า…เวลาเป็นเรื่องสำคัญ ที่ส่งผลต่อการจัดการตนเองและชีวิตโดยรวม 🔸 บางคนเรียนรู้ว่า…ความเข้าใจและใส่ใจคือสิ่งสำคัญในการทำงานร่วมกับผู้คนและธรรมชาติ 🔸 และบางคนได้ค้นพบว่า…ตนเองสามารถก้าวข้ามความยาก และทำสิ่งที่ท้าทายได้สำเร็จ การเติบโตเล็ก ๆ เหล่านี้ของเด็กเพลิน อาจมองไม่เห็นในทันที แต่แท้จริงแล้วกำลังค่อย ๆ งอกงามอยู่ภายใน และกลายเป็น “ทักษะชีวิต” ที่ติดตัวพวกเขาไปในระยะยาว เพื่อเข้าใจตนเอง เข้าใจผู้อื่น และก้าวเดินต่อไปในโลกใบนี้อย่างมั่นคง 😊 แล้วเราจะกลับมาพบ “ก้าวแห่งความชื่นใจ” ของเด็กเพลินพัฒนาอีกครั้งในปีการศึกษา 2569 โดย ส่วนสื่อสารและประชาสัมพันธ์ ข้อมูล ณ วันที่ 24 มีนาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1FXPSmfdBZ/

มหกรรม KM ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ภาคครูเพลิน ครั้งที่ 29 (2568)

❤️ การจัดการเรียนรู้ไม่ใช่เพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องเรียน แต่คือกระบวนการที่ครูต้องกลับมาทบทวนและเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเองอยู่เสมอ นี่จึงเป็นที่มาของการทำ Knowledge Management (KM) ของครูเพลินพัฒนา เพื่อเก็บเกี่ยว “ประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีคุณภาพ” และพัฒนาให้กลายเป็นองค์ความรู้ที่สามารถต่อยอดได้จริง และในปีนี้ งาน “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ภาคครูเพลิน” ครั้งที่ 29 ก็เต็มไปด้วยทั้งแรงบันดาลใจจากโอวาทของผู้ทรงคุณวุฒิ และจากการเปิดชั้นเรียนบูรณาการที่มีชีวิต เมื่อเด็ก ๆ ได้พบว่าคณิตศาสตร์นั้น เชื่อมโยงกับโลกกว้างได้มากกว่าที่คิด 😌 โอวาทแด่ผู้เป็นครู เพราะการเรียนรู้ของครูจึงไม่ได้หยุดอยู่แค่การสอน แต่คือการพัฒนาตนเองไปพร้อมกับการสร้างคน งานมหกรรม KM ของครูเพลินพัฒนา จึงเกิดขึ้นจากความเชื่อว่า การจัดการเรียนรู้ที่ดีต้องเริ่มจากครูที่กล้ากลับมาทบทวนตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้กลายเป็นองค์ความรู้ที่ต่อยอดได้จริง ภายใต้ค่านิยมสำคัญ 3 ประการ ได้แก่ การเป็นคนดีที่มีความสุขง่าย การเป็นครูของตนเอง และการไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง โดยในงานครั้งนี้ได้รับเกียรติจากผู้ทรงคุณวุฒิในวงการการศึกษา ทั้งศาสตราจารย์ นายแพทย์วิจารณ์ พานิช นายแพทย์สมบูรณ์ จิระวัฒนาสมกุล แพทย์หญิงสุภาพร จิระวัฒนาสมกุล และอาจารย์ศุภชัย พงศ์ภัคเธียร รวมถึงผู้บริหารของเพลินพัฒนา ได้แก่ อาจารย์ธิดา พิทักษ์สินสุข และอาจารย์ศีลวัต ศุษิลวรณ์ โอวาทของทุกท่านเป็นดั่งน้ำที่ทำให้หัวใจครูชุ่มฉ่ำ และมีกำลังก้าวเดินต่อบนเส้นทางนี้ — ศาสตราจารย์ นายแพทย์วิจารณ์ พานิช 🔸 “ชีวิตครู ในเรื่องวัตถุ เราอาจไม่มีมากมาย แต่ด้านจิตใจ ถ้าเราเข้าใจว่า เราได้ทำประโยชน์อะไรแก่ศิษย์ แก่สังคม มันมีค่ามาก” 🔸 “และโดยเฉพาะการที่ได้อยู่ในโรงเรียนแบบนี้ ที่เพลินพัฒนา เราได้มีส่วนในการหนุนให้คนรุ่นใหม่เป็นพัฒนามาเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ คือ ไม่ใช่แค่ผู้ที่มีความรู้ แต่มีปัญญา และต้องขยายความต่อคือ ไม่ใช่ปัญญาเพื่อตนเองเท่านั้น แต่ไพศาลเพื่อคนอื่น” — นายแพทย์สมบูรณ์ จิระวัฒนาสมกุล 🔹 “เราโชคดีมากที่ได้เป็นครู เพราะถ้าอยากทำอะไรให้เห็นผลเร็ว ๆ ปลูกผัก 30-40 วัน ก็เห็นผลแล้ว แต่สิ่งที่ยั่งยืนที่สุดคือ ‘การปลูกคน’ และคนที่ทำหน้าที่นี้ได้ดีที่สุด คือคนที่เป็นครู ถ้าครูได้สร้างเด็กที่มีประสิทธิภาพออกไป จะทำให้สังคมน่าอยู่ ครูจึงเป็นอาชีพหนึ่งที่มีคุณค่า” คำพูดเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงโอวาท แต่เป็นเหมือนกระจกที่สะท้อนให้ครูได้กลับมามองเห็นคุณค่าของสิ่งที่ตนเองกำลังทำอยู่ในทุกวัน และให้เราไม่ลืมคำสำคัญของการเป็นครูที่ไม่ใช่คำว่า “สอน” แต่คือ “เรียนรู้” และ “เด็ก คือครูที่ดีที่สุด” 📚 เปิดชั้นเรียน “คณิตศาสตร์บูรณาการประวัติศาสตร์” จากโจทย์ที่ท้าทายในงานมหกรรมKM ครั้งที่ 28 ครั้งก่อนที่ท่าน ศ.นพ.วิจารณ์ฝากไว้แก่ครูเพลินว่า “วิชาที่ยาก ๆ เช่นคณิตศาสตร์ สังคม หรือจริยธรรมจะบูรณาการกันได้อย่างไร” จึงได้กลายมาเป็นการออกแบบการเปิดชั้นเรียนที่มีชีวิตในครั้งนี้ เด็ก ๆ ชั้น 3 ถูกชวนให้ย้อนกลับไปตั้งคำถามง่าย ๆ ผ่านเรื่องเล่าสั้น ๆ ว่า 🔸 “ถ้าเรายังไม่รู้จักตัวเลข เราจะนับได้อย่างไร” คำถามนี้พาเด็ก ๆ ออกเดินทางไปสู่โลกของอดีต ตั้งแต่การนับวัว การคิดค้นระบบตัวเลขอารบิก จนถึงเรื่องราวของอารยธรรมอินเดีย อาหรับ และการเดินทางของตัวเลขสู่ยุโรปหรือเลขโรมันผ่านเส้นทางการค้า เด็ก ๆ ได้ลองคิด ลองออกแบบวิธีของตนเอง ก่อนจะค้นพบว่า “ระบบตัวเลข” ที่เราใช้กันในวันนี้ มีคุณค่าเพียงใด ✅ จาก “คณิตศาสตร์ที่น่าเบื่อ” กลายเป็น “สิ่งที่มีความหมายและเชื่อมโยงกับชีวิต” ✅ จาก “การหาคำตอบที่ถูกต้อง” กลายเป็น “การตั้งคำถามและเรียนรู้ร่วมกัน” เราจึงได้เห็นการบูรณาการร่วมกันเกิดขึ้นจริงระหว่าง คณิตศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และแฝงจริยธรรมอยู่ในชั้นเรียนนี้ แต่การเรียนรู้ยังไม่จบ เมื่อการเรียนรู้เดินทางมาถึงปัจจุบัน เด็ก ๆ ก็ถูกชวนให้ตั้งคำถามกับตนเองต่อไปว่า “แล้ววันนี้ เราจะสร้างอะไรไว้ให้คนในอีก 1,500 ปีข้างหน้า” ❓ หนึ่งในนักเรียนของการเปิดชั้นเรียนได้สะท้อนว่า 🔹 “ผมอยากหาวิธีคิดใหม่ ๆ ทำให้การคำนวณให้ง่ายขึ้นมากกว่านี้อีก และหัวใจของการเรียนรู้ของผมคือ การที่เราได้ลองคิดแบบคนแต่ก่อน รู้สึกดีที่ได้เรียนรู้ที่มาของตัวเลข และรู้ว่าถ้าไม่มีคนคิดมาให้ ก็คงยากมากครับ” สิ่งที่ครูเพลินได้เรียนรู้จากห้องเรียนวันนั้นคือ การสอนที่แท้จริงไม่ใช่การทำให้เด็ก “ทำได้” เท่านั้น แต่คือการทำให้เด็ก “เห็นคุณค่า” ของสิ่งที่เรียน เพราะเมื่อเด็กเห็นคุณค่า เขาจะค่อย ๆ ลงลึก เข้าใจ และเก็บสิ่งนั้นไว้เติบโตในตัวเองต่อไป ดังที่ผู้ทรงคุณวุฒิได้สะท้อนร่วมกันว่า การเรียนรู้ต้องเกิดจาก “ประสบการณ์” ควบคู่กับ “การสะท้อนคิด”ต้องมีทั้งการคิดเชิงลึก การรับฟัง และการเติบโตทางอารมณ์และสังคม (Social Emotional Learning) ไปพร้อมกัน และเหนือสิ่งอื่นใด ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นได้ เมื่อห้องเรียนเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัย และเปิดโอกาสให้เด็กได้เป็นเจ้าของการเรียนรู้ของตนเองอย่างแท้จริง 🖊 ชีวิตที่เป็นสุข…บนเส้นทางที่สร้างสิ่งยิ่งใหญ่ ในงานมหกรรม KM ครั้งนี้ ครูเพลินได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งอย่างเด่นชัดจากผู้ใหญ่ที่มาร่วมงาน โดยผ่านเรื่องราวชีวิตจริงที่พวกท่านได้ทำเพื่อสังคมและแบ่งปันกับเรา ทั้งศ.นพ.วิจารณ์ และ นพ.สมบูรณ์ ได้ชวนทบทวนคุณค่าของชีวิต และให้ตระหนักว่า ความสุขของครูนั้นไม่ได้วัดด้วยวัตถุ แต่วัดด้วยความรู้สึกที่ได้ทำสิ่งที่มีความหมายเพื่อคนอื่น 🔸 “ศิลปะของการมีชีวิต คือ การที่มนุษย์เราต้องเรียนรู้และฝึกฝนที่จะทำให้ชีวิตมี ‘ความสุข’ ให้เป็นในสภาวะกดดัน ล้มเหลว หรือไม่สบายใจ และการจะมีความสุขได้ คือ ต้องไม่คิดถึงแต่ตัวเองเป็นเป้าหมายหลัก แต่คิดถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตนเอง และสำคัญขึ้นไปอีกคือ ‘ปัญญา’ เมื่อปัญญา รวมกับความดี จะเกิดเป็นพลังบวกที่เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างคนที่มีคุณภาพ และเมื่อนั้นความสุขจะบังเกิด” อ.ธิดา พิทักษ์สินสุข ผู้อำนวยการโรงเรียน ปิดท้ายด้วยถ้อยคำที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยพลัง 🔹 “ต้นกล้าที่เราปลูกตั้งแต่เล็กค่อย ๆ เติบโต และผลิบาน โรงเรียนเรากำลังจะทำงานในสิ่งที่ให้คุณค่า และสะท้อนภาพลักษณ์นี้ออกไปให้คนอื่นได้เห็น เรากำลังสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ สร้างเด็กที่มีคุณภาพออกไปสู่สังคม เราเป็นครูตัวเล็ก ๆ แต่เรากำลังทำงานใหญ่นะคะ ขอบคุณคุณครูคนเก่งทุกคนค่ะ” ❤️ ในท้ายที่สุด… งานมหกรรม KM ครั้งนี้ จึงไม่ได้เป็นเพียงเวทีของการแลกเปลี่ยนความรู้ แต่เป็นช่วงเวลาที่ทำให้ครูได้ “กลับมาเชื่อ” ในคุณค่าของเส้นทางที่ตนเองกำลังเดิน เส้นทางที่อาจไม่ได้วัดผลด้วยความเร็ว แต่เต็มไปด้วยความหมายของการ “ปลูกคน” และในทุกห้องเรียนของโรงเรียนเพลินพัฒนาแห่งนี้ เราจะได้เห็นต้นกล้าค่อย ๆ เติบโตเป็นมนุษย์ที่มีทั้ง “ปัญญา” และ “ความดี” และพร้อมจะส่งคุณค่านั้นออกไปสู่โลกกว้างในวันข้างหน้าต่อไป โดย ส่วนสื่อสารและประชาสัมพันธ์ ข้อมูล ณ วันที่ 20 มีนาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา👇 https://www.facebook.com/share/p/18ZQ9PwYXB/

ชื่นใจ…ได้เรียนรู้ ช่วงชั้น 1 ปีการศึกษา 2568

“คุณแม่คะ มาดูเร็ว หนูวาดรูปนี้เมื่อเทอมที่แล้ว” เสียงเล็ก ๆ ของนักเรียนคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มกว้าง เด็กน้อยจูงมือแม่ให้เดินมาหยุดหน้าผลงานที่ตนเองตั้งใจทำในภาคเรียนที่ผ่านมา ในขณะเดียวกัน พื้นที่โดยรอบก็ถูกจับจองโดยครอบครัวอื่น ๆ ที่มาร่วม “ชื่นชมและชื่นใจ” ในการเรียนรู้ของลูกเช่นกัน นี่เป็นการนำเสนอโครงงาน “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้” ครั้งสุดท้ายของปีการศึกษา 2568 ก่อนที่เด็ก ๆ จะก้าวสู่ชั้นถัดไปพร้อมความท้าทายใหม่ ๆ ที่สนุกกว่าเดิม ตลอดปีนี้ เด็ก ๆ ช่วงชั้นที่ 1 ได้รู้จักธรรมชาติรอบตัวและเชื่อมโยงตนเอง เรียนรู้ที่จะเป็นส่วนหนึ่งกับโลกใบนี้ 😊 กระบวนการแห่งชื่นใจได้เรียนรู้ “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้” เป็นพื้นที่ที่เด็ก ๆ ได้บอกเล่าสิ่งที่ค้นพบจากกระบวนการเรียนรู้ตลอดภาคเรียน ผ่านโครงงานที่เริ่มต้นจากประสบการณ์จริง ด้วยกระบวนการ 🌸 ปุจฉา (Question) สังเกต สงสัย และตั้งคำถามที่นำไปสู่การค้นหาคำตอบ 🌸 ทำนาย (Guess) การเริ่มตั้งสมมติฐานเพื่อนำมาสู่การวิเคราะห์และเชื่อมโยงอย่างมีเหตุผล 🌸 ทดสอบ (Test) ออกแบบวิธีการทดลองอย่างเป็นขั้นตอน 🌸 และปิดท้ายด้วย ทบทวน (Review) สรุปผลการทดสอบสมมติฐาน และสะท้อนการเรียนรู้ของตนเอง ทุกสิ่งจึงสามารถกลายมาเป็นเรื่องราวสุดอัศจรรย์ให้ได้ค้นพบและสนุกไปกับการเรียนรู้ เมื่อเด็ก ๆ ของเรารู้จักตั้งคำถามและค้นหาคำตอบนั้นเพื่อตนเอง รวมถึงเพื่อคนอื่น ๆ ด้วย 😊 ชื่นใจอย่างพี่ชั้น 1 กับ “วัฏจักรชีวิตที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ” คำถามง่าย ๆ จากเรื่องใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นพบสิ่งใหม่ของนักเรียนชั้น 1 “ทำไมกล้วยถึงสุกเร็วขึ้น” “เก็บไข่แบบไหนถึงจะไม่เน่าเสียเร็ว” “ผลไม้แบบไหนเก็บแล้วอยู่ได้นานกว่า” คำถามเหล่านี้นำไปสู่การทดลองจริง… เด็ก ๆ ทดลองเปรียบเทียบว่า แอปเปิ้ลหรือมะละกอจะช่วยบ่มกล้วยให้สุกเร็วกว่ากัน ทดลองวิธีเก็บแตงโม และการเก็บไข่ เพื่อค้นหาว่าวิธีใดที่ช่วยยืดอายุอาหารให้อยู่ได้นานที่สุด ระหว่างทางของการทดลอง เด็ก ๆ ไม่ได้เรียนรู้เพียงเรื่องการถนอมอาหาร แต่นี่คือก้าวแรกของวิชาชีวิตที่ค่อย ๆ เกิดขึ้นในฐานะพี่ประถมที่เริ่มรู้จักการค้นหาคำตอบด้วยตนเอง และใส่ใจกับอาหารที่ตนกินในทุกวัน 😊 ชื่นใจอย่างพี่ชั้น 2 กับ “ผลิตภัณฑ์สมุนไพร เพื่อคนที่คุณรัก” เมื่อเติบโตขึ้นอีกปี นักเรียนชั้น 2 เริ่มมองการเรียนรู้เชื่อมโยงกับผู้คนรอบตัวมากขึ้น หัวข้อโครงงานของเด็ก ๆ จึงเริ่มต้นจากการค้นหาวิธีดูแลสุขภาพของคนในครอบครัว เด็ก ๆ เรียนรู้เรื่องสมุนไพรใกล้ตัว ศึกษาคุณสมบัติของพืชแต่ละชนิด แล้วนำความรู้นั้นมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อดูแลสุขภาพ ที่สามารถใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน เช่น 🔸 น้ำมันขิงสำหรับบรรเทาอาการปวดเมื่อย 🔸 ชาตะไคร้และชาใบเตยเพื่อช่วยให้แม่ผ่อนคลาย 🔸 ครีมทามือจากว่านหางจระเข้และใบบัวบก 🔸 สเปรย์ไล่ยุงจากตะไคร้หอมและโหระพา ผลงานแต่ละชิ้นอาจไม่ได้สมบูรณ์แบบเหมือนผลิตภัณฑ์ในร้านค้า แต่ทุกชิ้นเต็มไปด้วย ความตั้งใจและความห่วงใย ที่เด็ก ๆ อยากส่งต่อให้กับคนรอบตัว และนี่คืออีกบทหนึ่งของวิชาชีวิตที่กำลังเติบโตจากการเรียนรู้ว่า ความรู้ที่เด็ก ๆ ได้ค้นหาด้วยตนเองนั้น สามารถแปรเปลี่ยนเป็นของดี นำไปใช้ดูแลสุขภาพและสร้างประโยชน์ให้กับคนที่ห่วงใยได้จริง 😊 ชื่นใจอย่างพี่ชั้น 3 กับ “ดินดี โลกอุดม” เมื่อเด็กเริ่มมองเห็นความสัมพันธ์ของธรรมชาติ การเรียนรู้ในชั้น 3 จึงเริ่มก้าวเข้าสู่โลกที่ลึกขึ้นและหวนคืนสู่ผืนดิน เด็ก ๆ สำรวจลักษณะของดิน ทดลองปรับปรุงดิน และเปรียบเทียบการเจริญเติบโตของพืชแต่ละชนิดในดินที่แตกต่างกัน ✨ บางแปลงปลูกในดินธรรมดา บางแปลงใช้ดินที่ผสมสารอนินทรีย์ หรือปุ๋ยเคมี บางแปลงใช้ดินที่ปรับปรุงด้วยอินทรีย์วัตถุ เช่น มูลวัวและใบก้ามปู จากการสังเกตและบันทึกข้อมูล และเปรียบเทียบผลการทดลอง เด็ก ๆ ค่อย ๆ ค้นพบว่า ดินที่ร่วนซุยช่วยให้รากพืชหายใจได้ดี ระบายน้ำได้ดี และเก็บความชื้นกับธาตุอาหารได้เพียงพอ 🌻พืชที่เติบโตในดินที่ได้รับการดูแลจึงแตกใบดก แข็งแรง และงอกงาม บทเรียนครั้งนี้ไม่ได้สอนเพียงเรื่องดิน แต่เด็ก ๆ ยังได้เติบโตขึ้นจากความผิดพลาดที่เกิดขึ้นระหว่างการทดลอง นอกจากนี้ ระหว่างทางยังสอนให้เด็ก ๆ เข้าใจว่าธรรมชาติทุกอย่างเชื่อมโยงกัน และเมื่อเราดูแลใส่ใจสิ่งรอบตัว สิ่งนั้นก็จะสะท้อนความสุขกลับมาให้เราเช่นกัน ❤️ เสียงชื่นชมที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นใจ บรรยากาศโดยรอบอาคารเรียนช่วงชั้นที่ 1 เราจะได้เห็นรอยยิ้มและเสียงชื่นชมจากพ่อแม่ที่มาชมการนำเสนอผลงานของลูกในวันนี้ 💬 “ชื่นใจจริง ๆ ค่ะ เก่งกันทุกคนเลย” 💬 “เด็ก ๆ เก่งมาก ๆ เลยครับ” 💬 “โตขึ้นอีกปีแล้ว ภูมิใจในตัวลูกมากครับ” 💬 “ชื่นชมในความตั้งใจของเด็กทุกคนนะคะ” 💬 “วันนี้ได้เห็นการเติบโตของลูก ชื่นใจตามชื่องานเลยค่ะ” ดังนั้นแล้ว โครงงาน “ชื่นใจ…ได้เรียนรู้” จึงไม่ใช่เพียงการแสดงผลงานของเด็ก ๆ เท่านั้น แต่ยังเป็นเวทีหนึ่งที่แสดงให้เห็นพัฒนาการของเด็กแต่ละคนอย่างเป็นรูปธรรม เด็กที่กล้าตั้งคำถาม เด็กที่ใฝ่เรียนรู้ เด็กที่ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ เด็กที่ชวนพ่อแม่ร่วมคิดและค้นหาคำตอบไปด้วยกัน และเด็กที่ค่อย ๆ เติบโตตามจังหวะชีวิตของตัวเอง 🌟 คือ เด็กเพลินพัฒนา ที่ทั้งพ่อแม่และคุณครูต่างก็ชื่นใจที่ได้เห็นการเติบโต ณ ปลายทางของภาคเรียนนี้ และเราจะเรียนรู้ เติบโต พัฒนาต่อไปด้วยกันทั้งเด็ก ครู และครอบครัว 💖 โดยส่วนสื่อสารเเละประชาสัมพันธ์ ข้อมูล ณ วันที่ 18 มีนาคม 2569 ติดตามบทความเเละภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1CnrwVShCS/