“อินทัช” ชั้น 12 รับเหรียญทองชีววิทยาโอลิมปิก

19/08/2026

เคยสงสัยไหมว่า… ความสนใจเล็ก ๆ ในวัยเด็ก จะพาเราไปได้ไกลแค่ไหน ?

สำหรับ “อินทัช อัศว์วิเศษศิวะกุล” นักเรียนชั้น 12 โรงเรียนเพลินพัฒนา คำตอบของคำถามนี้เริ่มต้นจากการนั่งดู 🦁 สารคดีธรรมชาติและสัตว์โลกอย่างเพลิดเพลินในวัยเด็ก ต่อเนื่องมาที่การได้สำรวจธรรมชาติ และการออกภาคสนามของโรงเรียน ก่อนที่ความสนใจนั้นจะค่อย ๆ เติบโตจนกลายเป็นเส้นทางสู่การคว้าเหรียญทองชีววิทยาโอลิมปิกระดับชาติ (สอวน.) ครั้งที่ 23

“การจัดการตนเอง” อาวุธลับที่ไม่มีในตำราเรียน 📖

เบื้องหลังเหรียญรางวัล คือด่านทดสอบที่ท้าทายสำหรับเด็กมัธยมคนหนึ่ง เมื่อเข้าสู่ค่ายเก็บตัวลึกขึ้น เนื้อหาทางวิชาการก็เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่การวิเคราะห์งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การศึกษากายวิภาค ความหลากหลายทางชีวภาพ ไปจนถึงการทดลองด้านพันธุศาสตร์ระดับโมเลกุล

ท่ามกลางบรรยากาศการแข่งขันที่ตึงเครียด อินทัชเล่าถึงสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เขาผ่านมาได้คือ “ทักษะชีวิต” ที่หล่อหลอมตัวเขามากว่า 10 ปีในโรงเรียนเพลินพัฒนา ❤️

“ในค่ายเก็บตัวครั้งที่ 2 ข้อสอบเป็นคำถามเชิงวิเคราะห์งานวิจัยที่ค่อนข้างยากครับ เพื่อนหลายคนเริ่มเครียดและเหนื่อยกันมาก แต่สิ่งที่ช่วยผมได้มากในตอนนั้นไม่ใช่แค่เรื่องความรู้ แต่เป็นการจัดการอารมณ์และความกดดันของตัวเอง และสิ่งสำคัญที่ผมได้จากเพลินพัฒนา คือ วิธีคิดและวิธีเรียนรู้ที่มากกว่าการท่องจำ ซึ่งช่วยให้ผมรับมือกับเรื่องที่ซับซ้อนและเชื่อมโยงความรู้ได้ดีขึ้นครับ”

ประสบการณ์ครั้งนั้นทำให้อินทัชได้เห็นว่า ความสำเร็จไม่ได้เกิดจากความรู้เพียงอย่างเดียว แต่ยังต้องอาศัยความสามารถในการจัดการตนเองและก้าวผ่านแรงกดดันระหว่างทาง

🧑🏼‍🔬 มิตรภาพบนเส้นทางเดียวกัน

แม้ “เหรียญทองระดับชาติ” จะเป็นเครื่องพิสูจน์ความสามารถของตนเอง แต่สิ่งหนึ่งที่อินทัชไม่ได้คาดคิดว่าจะได้รับกลับไม่ใช่ความรู้หรือเหรียญรางวัล แต่คือกลุ่มเพื่อนที่ต่างมีความสนใจและความฝันบนเส้นทางเดียวกัน

“การที่ผมได้ออกไปค่าย ทำให้ผมได้เจอเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือนกัน และผมมองว่านี่จะเป็นเครือข่ายที่เหนียวแน่นมากในอนาคต เพราะสุดท้ายทุกคนก็จะอยู่ในแวดวงเดียวกัน เมื่อเราต้องการความช่วยเหลือหรือมีปัญหาที่ต้องค้นหาคำตอบ ก็จะมีเพื่อนกลุ่มนี้คอยดูแลกันและกันครับ”

คุณค่าของการออกไปเรียนรู้นอกห้องเรียนจึงอาจไม่ได้อยู่ที่รางวัลปลายทางเพียงอย่างเดียว สำหรับอินทัช สิ่งที่ได้รับจากค่ายจึงไม่ได้มีเพียงความรู้ทางชีววิทยา แต่ยังรวมถึงมิตรภาพและเครือข่ายของผู้คนที่มีความสนใจคล้ายกัน ซึ่งอาจกลายเป็นเพื่อนร่วมงาน นักวิจัย หรือผู้ร่วมค้นหาคำตอบทางวิทยาศาสตร์ในอนาคต

อย่ากลัวที่จะก้าวออกจากพื้นที่คุ้นเคย🏃🏼‍♂️‍➡️

จากความสนใจสารคดีธรรมชาติในวัยเด็ก สู่การก้าวเข้าสู่เวทีการแข่งขันระดับประเทศ เส้นทางของอินทัชไม่ได้มีเพียงความสำเร็จทางวิชาการ หากยังเป็นการเดินทางของการค้นพบตนเอง การเรียนรู้ที่จะรับมือกับความกดดัน กล้าเผชิญหน้ากับความท้าทาย และความเชื่อมั่นที่จะเดินต่อบนเส้นทางที่ตนเองเลือก

ก่อนจบบทสนทนา เขาได้ฝากข้อคิดถึงเพื่อน ๆ ที่กำลังลังเลที่จะก้าวออกไปค้นหาประสบการณ์ตามความสนใจของตนเองว่า

อย่ากลัวที่จะก้าวออกจากพื้นที่คุ้นเคย
“อย่ากลัวที่จะก้าวออกจากพื้นที่คุ้นเคยครับ เพราะการออกไปเรียนรู้นอกห้องเรียน ไม่เพียงช่วยให้เราได้ค้นพบความสามารถของตัวเอง แต่ยังทำให้ได้เห็นโลกที่กว้างขึ้นกว่าเดิม และถ้าถามผมว่าอยากขอบคุณใครมากที่สุด ผมคงขอบคุณตัวเองที่ผ่านมาได้ เพราะมันเป็นเส้นทางที่เหนื่อยมากจนแทบไม่มีเวลาให้พักเลยครับ”

ขอบคุณภาพ : ศูนย์โอลิมปิกวิชาการ สอวน. วิชาชีววิทยา โรงเรียนเทพศิรินทร์

คำตอบของอินทัชอาจฟังดูเรียบง่าย แต่สะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าของการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นตลอดเส้นทางที่ผ่านมา จากเด็กคนหนึ่งที่เคยนั่งดูสารคดีธรรมชาติด้วยความสนใจ วันนี้อินทัชได้ค้นพบเส้นทางที่ตนเองอยากเดินต่อไปในอนาคตแล้ว

เหรียญทองอาจเป็นเพียงหนึ่งในหมุดหมายของการเดินทางครั้งนี้ แต่สิ่งสำคัญกว่าคือการได้เรียนรู้จักตนเอง ได้พบผู้คนที่เดินในเส้นทางเดียวกัน และได้ค้นพบว่าความสนใจเล็ก ๆ ในวัยเด็ก สามารถเติบโตเป็นความฝันที่จับต้องได้จริง และเพลินพัฒนาจะช่วยให้เด็กแต่ละคนค้นพบเส้นทางของตนเอง แล้วก้าวเดินไปบนเส้นทางนั้นด้วยความมั่นใจ ❤️

โดย ส่วนสื่อสารองค์กร

ข้อมูล ณ วันที่ 17 มิถุนายน 2569

ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇

https://www.facebook.com/share/p/19DT7LzqDX

PPTNSpotlight, ข่าว, ผลงานศิษย์เพลิน, ศิษย์เพลิน, เรื่องเล่าศิษย์เพลิน, เรื่องเล่าเพลินพัฒนา

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

“ลูกบาส” กับการตัดสินใจในเสี้ยววินาที

ทุกครั้งที่ลูกบาสออกจากมือ เด็ก ๆ ไม่ได้กำลังฝึกเพียงการทำคะแนน แต่กำลังฝึกการตัดสินใจ การสื่อสาร และการไว้ใจเพื่อนร่วมทีมในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ⛹🏻 กีฬาบาสเก็ตบอล จึงไม่ได้เป็นเพียงหนึ่งในกีฬาที่เด็กเพลินพัฒนาชอบ แต่เป็นพื้นที่ที่เราได้เห็นความสุข ความมุ่งมั่น และการเติบโตของเด็ก ๆ ในทุกวัน และหล่อหลอม Sport Spirit ให้เติบโตขึ้นในหัวใจของนักกีฬาวัยเยาว์ทุกคน … 💡 รู้จักทีมและอ่านเกมเป็น “บาสเก็ตบอล” เป็นกีฬาประเภททีมที่ต้องอาศัยทั้งการคิดอย่างเป็นระบบและความเชื่อใจกัน ระหว่างที่กำลังเลี้ยงบอล เด็กต้องมองตำแหน่งของเพื่อน สังเกตการเคลื่อนที่ของคู่แข่ง ประเมินพื้นที่ว่าง และตัดสินใจว่าจะส่งบอลให้เพื่อน หรือจะลุยเข้าไปทำคะแนนด้วยตนเองในจังหวะนั้น ๆ ทุกการตัดสินใจเกิดขึ้นภายในเวลาอันสั้น แต่ต้องอาศัยพื้นฐานที่ฝึกฝนมาอย่างต่อเนื่อง … กีฬาเป็นพื้นที่ฝึกใจ 🏀 ในสนามจริงมีหลายสิ่งที่เราไม่อาจควบคุมได้ ดังนั้น เด็ก ๆ จึงได้เรียนรู้ที่จะควบคุม “ใจของตนเอง” “กีฬาเป็นพื้นที่ฝึกใจ เมื่อผลการแข่งขันไม่เป็นอย่างที่หวัง เด็กได้พบทั้งความผิดหวัง ความโกรธ และความท้อใจ ก่อนจะเรียนรู้ว่าจะจัดการกับอารมณ์และกลับมาเริ่มต้นใหม่อย่างไร” ครูริชชี่กล่าว เมื่อเวลาผ่านไป เด็กหลายคนเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด จากช่วงแรกที่ยังไม่มีเป้าหมายในการฝึกซ้อม ก็เริ่มกระตือรือร้น ตรงต่อเวลา รับฟังคำแนะนำ และรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเองมากขึ้น แม้จะยังผิดพลาดหรือพ่ายแพ้บ้าง แต่พวกเขาก็สามารถดึงตนเองกลับมาได้เร็วกว่าเดิม มากไปกว่านั้นการเติบโตของเด็กทุกคนช่วยพาให้บรรยากาศของทั้งทีมเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย เพราะการฝึกซ้อมไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่พัฒนาฝีมือ หากยังเป็นพื้นที่ที่ทุกคนเรียนรู้ที่จะเติบโตไปด้วยกัน … Sport Spirit ที่อยู่ในทุกสนาม 🏟️ ความเปลี่ยนแปลงของเด็กไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะช่วงที่ลูกบาสอยู่ในมือ หากยังปรากฏอยู่ใน “วัฒนธรรมของการฝึกซ้อม” ที่เด็ก ๆ ช่วยกันสร้างขึ้นทุกวัน หลังการฝึกซ้อม เราได้เห็นเด็ก ๆ แบ่งหน้าที่ทำความสะอาดและตรวจดูความเรียบร้อยของสนาม แม้ในวันที่ไม่ใช่เวรของตนเอง บางคนกำลังจะเดินทางกลับบ้าน แต่เมื่อเห็นว่างานยังไม่เสร็จก็เดินกลับมาช่วยเพื่อนต่อ ขณะที่รุ่นพี่ก็คอยดูแลและให้คำแนะนำแก่น้อง ๆ ทั้งในและนอกสนาม ความรับผิดชอบเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากคำสั่งของคุณครู แต่เกิดขึ้นจากการตระหนักรู้ในหน้าที่ของตนเอง และขยายออกไปสู่เพื่อนร่วมทีม รวมถึงพื้นที่ที่ทุกคนใช้ร่วมกัน เพราะสุดท้ายแล้ว Sport Spirit ไม่ได้สิ้นสุดลงพร้อมเสียงนกหวีดจบการแข่งขัน หากค่อย ๆ หล่อหลอมเป็นวินัย ความรับผิดชอบ การกำกับตนเอง และการใส่ใจผู้อื่น ซึ่งจะติดตัวเด็ก ๆ ไปตลอดทั้งในห้องเรียน ในชีวิตประจำวัน และในทุกสนามของชีวิต โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 24 กรกฎาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1DgUV3xkFs/

เรียนรู้ ยอมรับ | สังคมอารมณ์ศึกษา

ปีการศึกษา 2569 โรงเรียนเพลินพัฒนานำ Social and Emotional Learning (SEL) บรรจุเป็นหน่วยการเรียนรู้ในชั้นเรียนอย่างเป็นทางการในระดับประถมศึกษา เพื่อพัฒนาเด็กให้เติบโตทั้งด้านความคิด อารมณ์ และความสัมพันธ์ไปพร้อมกัน เพราะเราเชื่อว่า การเรียนรู้ที่ดีคือการหล่อหลอมให้เด็กเข้าใจตนเอง เข้าใจผู้อื่น ตัดสินใจได้อย่างเหมาะสม และเติบโตเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ … การเรียนรู้ของมนุษย์ ไม่ได้มีเพียง “วิชาการ” 📚 เมื่อพูดถึงการศึกษา หลายคนอาจนึกถึงการพัฒนาความรู้ทางวิชาการเป็นหลัก ขณะที่การเรียนรู้เรื่องอารมณ์ การเข้าใจตนเอง หรือการอยู่ร่วมกับผู้อื่น มักถูกมองว่าเป็นเพียงกิจกรรมเสริม ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ได้กล่าวถึงประเด็นนี้ไว้อย่างน่าสนใจว่า “การศึกษากระแสหลักมักจะละเลยเรื่องข้างใน แล้วมองว่าเป็นกิจกรรมหรือวิชาเสริม แต่การเรียนรู้ของมนุษย์มันไม่แยกกัน” แนวคิดดังกล่าวสะท้อนสิ่งที่โรงเรียนเพลินพัฒนาให้ความสำคัญมาโดยตลอด เพราะการเรียนรู้ที่แท้จริง ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในด้านสติปัญญา หากแต่เกิดขึ้นพร้อมกับการเติบโตของ “ตัวตน” เด็กจึงควรได้รับโอกาสในการเรียนรู้ที่จะเข้าใจความคิด ความรู้สึก และการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น ควบคู่ไปกับการเรียนรู้ทางวิชาการ เพราะสุดท้ายแล้ววิธีคิดจะกำหนดชีวิตของคนเรา ด้วยเหตุนี้ ปีการศึกษานี้ โรงเรียนจึงเพิ่มความเข้มข้นในการสอน Social and Emotional Learning (SEL) อย่างเป็นระบบในระดับประถมศึกษา โดยคุณครูพัฒนาชีวิตหรือคุณครูประจำชั้น เพื่อให้เด็กได้ฝึกทักษะสำคัญของชีวิตอย่างต่อเนื่อง ผ่านบทเรียนที่ออกแบบให้เหมาะสมกับพัฒนาการของแต่ละช่วงวัย … สังคมอารมณ์ศึกษา ในแต่ละช่วงวัย 🥰 EL หรือ Social and Emotional Learning เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่ช่วยให้เด็กค่อย ๆ พัฒนาความสามารถในการรู้จักตนเอง จัดการอารมณ์ เข้าใจผู้อื่น สร้างความสัมพันธ์ที่ดี และตัดสินใจอย่างรับผิดชอบ ซึ่งล้วนเป็นทักษะที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตไม่ต่างจากความรู้ในห้องเรียน แม้เด็กแต่ละช่วงชั้นจะเรียนรู้ผ่านหัวข้อที่แตกต่างกัน แต่เป้าหมายสำคัญยังคงเหมือนกัน คือการสร้าง “พื้นที่ปลอดภัย” ให้เด็กได้ฝึกสังเกตตนเอง คิด ทบทวน และเรียนรู้จากประสบการณ์จริง ตัวอย่างหนึ่งที่อยากชวนเรียนรู้ด้วยกันในภาคเรียนนี้ คือ SEL ของนักเรียนชั้น 2 แต่ละคาบเรียนเด็ก ๆ จะได้เจอกับโจทย์ที่จะต้องใคร่ครวญและเติบโต เช่น “กล่องลับฉบับสร้างสุข” ซึ่งเป็นโจทย์ให้เด็กสะท้อนถึงสิ่งดี ๆ หรือความสุขเล็กน้อยที่ได้ทำ หรือ “พื้นที่สีเขียวในใจฉัน” ที่เด็ก ๆ รู้จักเชื่อมโยงธรรมชาติรอบตัวเข้าสู่โลกภายในใจ จุดเด่นอีกหนึ่งอย่างของชั้น 2 คือการนำ SEL มาเชื่อมโยงกับการทำ “บันทึก” ด้วยเป้าหมายเสริมที่ต้องการให้เด็ก ๆ ฝึกเขียน ดังนั้นจากการวาดรูปง่าย ๆ ก็เริ่มกลายเป็นการเขียนเรื่องยาวอย่างอิสระ อีกทั้งผู้ปกครองรวมถึงคุณครูพัฒนาชีวิตจะเขียนความคิดเห็นและกำลังใจไว้ให้เด็ก ๆ ภายในบันทึกแต่ละวันอีกด้วย และเมื่อกลับมาสู่ห้องเรียน คุณครูจะนำเรื่องราวของเพื่อนบางคน มาแบ่งปันกับเพื่อน ๆ ในห้อง ทำให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้มุมมองที่แตกต่างและเปิดใจกว้างขึ้นอีก เพราะเป้าหมายของวิชานี้ไม่ใช่การให้เด็กตอบได้ว่า “ควรรู้สึกอย่างไร” แต่คือการค่อย ๆ เข้าใจว่า “เมื่อรู้สึกเช่นนั้นแล้ว เราจะเลือกดูแลตนเองและคนรอบข้างอย่างไร” … การเติบโตจะดำเนินต่อไป 🌱 ท้ายที่สุดแล้ว การเรียนรู้เรื่องอารมณ์ ความสัมพันธ์ และการรู้จักตนเอง ไม่ใช่วิชาที่มีไว้เพียงในห้องเรียน หากแต่เป็นทักษะที่เด็กจะนำติดตัวไปใช้ทุกวัน ทั้งในวันที่ประสบความสำเร็จ วันที่ผิดหวัง หรือวันที่ต้องอยู่ร่วมกับผู้คนที่แตกต่างจากตนเอง ❤️ตลอดปีการศึกษานี้ โรงเรียนเพลินพัฒนาจะค่อย ๆ ชวนทุกท่านร่วมติดตามการเรียนรู้ในวิชา SEL ของนักเรียนแต่ละชั้น เพื่อร่วมกันมองเห็นการเติบโตของเด็ก ๆ ที่พวกเขาค่อย ๆ เติบโตเป็นมนุษย์ที่เข้าใจตนเอง เห็นคุณค่าของผู้อื่น และพร้อมใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับสังคมได้อย่างมีความสุขตลอดการเติบโตของเด็ก ๆ ทุกคน โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 22 กรกฎาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/v/1CCRPDZPPD

ถอดบทเรียนความรุนแรงในโรงเรียน สู่การสร้างองค์ความรู้เพื่อดูแลหัวใจของเด็ก

เมื่อเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงในโรงเรียนแห่งหนึ่ง คำถามสำคัญสำหรับโรงเรียนอาจไม่ใช่เพียง ถ้าเกิดเหตุขึ้น เราจะทำอย่างไร แต่คือ “เราจะสร้างสภาพแวดล้อมแบบไหน เพื่อให้เด็กมีภูมิคุ้มกันทางใจ และทำให้ผู้ใหญ่รอบตัวมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของเขาได้อย่างทันท่วงที” วันที่ 10 สิงหาคม 2569 โรงเรียนเพลินพัฒนาจึงเชิญทีมผู้เชี่ยวชาญจากภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ร่วมกับคุณครูและบุคลากรของโรงเรียนเพลินพัฒนากว่า 30 คน ที่จบการศึกษาด้านจิตวิทยา เปิดวงเวิร์กชอปถอดบทเรียนจากเหตุการณ์จริง เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ตั้งคำถาม และร่วมกันสร้างองค์ความรู้ที่เหมาะกับบริบทของโรงเรียน ❤️‍🩹 … 🤝 การป้องกันที่ดี เริ่มต้นจากผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็ก จุดแข็งของวงเวิร์กชอปครั้งนี้ คือการได้ทำงานร่วมกันระหว่างทีม ผู้เชี่ยวชาญจากภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล นำโดย ผศ.นพ.วัลลภ อัจสริยะสิงห์ พญ.ทัตติยา วิษณุโยธิน ร่วมกับคุณครูเพลินพัฒนา ทั้งครูประจำชั้น ครูพัฒนาชีวิต นักจิตวิทยาประจำโรงเรียน และบุคลากรที่ทำงานใกล้ชิดกับเด็ก ทีมศิริราชและเพลินพัฒนาทำงานร่วมกันด้าน School Mental Health มาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2568 การพบกันครั้งนี้จึงไม่ใช่การที่ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าโรงเรียนควรทำอะไรในเชิงทฤษฎี หากเป็นการนำองค์ความรู้ทางวิชาการมาพบกับประสบการณ์จริงของผู้ดูแลเด็กในทุกวัน เพื่อร่วมกันตั้งคำถาม แลกเปลี่ยนมุมมอง และค่อย ๆ ตกผลึกเป็นแนวทางที่เหมาะกับบริบทของเรา เพราะมาตรการหรือวิธีการที่ใช้ได้ผลในโรงเรียนหนึ่ง อาจไม่ใช่คำตอบเดียวกันสำหรับทุกโรงเรียน การสร้างองค์ความรู้จากความเข้าใจทั้ง “ความรู้” และ “พื้นที่จริง” จึงเป็นสิ่งที่วงนี้ให้ความสำคัญ คำถามแรกของวงพาเราไปเห็นว่า พฤติกรรมของเด็กไม่ได้เกิดจากปัจจัยใดปัจจัยหนึ่ง แต่เกี่ยวข้องทั้งตัวเด็ก พัฒนาการ ทักษะสมอง EF ทักษะการจัดการอารมณ์และสังคม SEL รวมถึงประสบการณ์จากครอบครัว โรงเรียน และสังคมรอบตัว สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การมองหา “เด็กที่มีปัญหา” หากคือการที่ครูรู้จักเด็กแต่ละคนมากพอ และไวต่อความเปลี่ยนแปลง เนื่องจากสัญญาณของความทุกข์มักสะท้อนผ่านอารมณ์ พฤติกรรม ความสัมพันธ์ หรือวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไป เมื่อเด็กมีผู้ใหญ่ที่เขาไว้วางใจและพร้อมรับฟัง เขาก็มีโอกาสเข้ามาขอความช่วยเหลือได้มากขึ้น … ครูและโรงเรียนต้องเป็น “พื้นที่ปลอดภัย” ของเด็ก 🎒 จากการแลกเปลี่ยนในวง เราพบว่าแม้เด็กแต่ละวัยจะมีวิธีแสดงออกและต้องการการดูแลที่แตกต่างกัน แต่หัวใจสำคัญคือ การเข้าใจเด็กก่อนรีบเข้าไปแก้ปัญหา เด็กบางคนต้องการเวลา บางคนต้องการพื้นที่สงบ ขณะที่บางคนอาจต้องการเพียงผู้ใหญ่ที่พร้อมอยู่ข้าง ๆ และรับฟังอย่างตั้งใจ เพราะในวันที่อารมณ์กำลังท่วมท้น เด็กอาจยังไม่พร้อมรับคำสอนหรือคำตอบ สิ่งที่ผู้ใหญ่ทำได้ คือช่วยให้เขารู้สึกปลอดภัย ยอมรับความรู้สึกของเขา และอยู่ตรงนั้นอย่างมั่นคง จนเด็กพร้อมที่จะค่อย ๆ กลับมาทบทวนและหาทางออกด้วยกัน วงสนทนายังชวนให้เห็นอีกว่า ความสัมพันธ์ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบเสมอไป แต่ทุกความสัมพันธ์ยังสามารถสร้างใหม่และซ่อมแซมได้ สิ่งสำคัญคือผู้ใหญ่ต้องพร้อมกลับมาอยู่ตรงนั้น รับฟัง และค่อย ๆ สร้างความไว้วางใจขึ้นอีกครั้ง เพราะพื้นที่ปลอดภัยไม่ได้มีความหมายเพียงว่าเด็กมีใครสักคนให้พึ่งพาในวันที่ไม่ไหว แต่ยังเป็นพื้นที่ที่ทำให้เด็กค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเข้าใจตนเอง จัดการกับความรู้สึก คิด ตัดสินใจ และขอความช่วยเหลือเมื่อจำเป็น … เรียนรู้ร่วมกัน เพื่อเติบโตไปด้วยกัน 🤲🏽 คำถามสำคัญที่ชวนเราหันกลับมามองไม่ใช่เพียงเรื่องการรับมือกับเหตุการณ์ฉุกเฉิน แต่คือเรากำลังสร้างเด็กให้เติบโตขึ้นเป็นคนแบบไหน เพราะเราไม่อาจคาดเดาได้ว่าโลกในวันข้างหน้าจะพาเด็กไปพบกับความท้าทายแบบใด แต่สิ่งที่เราทำได้ คือค่อย ๆ เตรียม “มนุษย์” ให้เติบโตอย่างมั่นคงและมีความเข้มแข็งจากภายใน ซึ่งเป็นอุปนิสัยและคุณลักษณะภายในที่เพลินพัฒนาให้ความสำคัญมาโดยตลอด เด็กของเราต้องรู้จักตนเอง กำกับตนเอง อยู่ร่วมกับผู้อื่น และรับมือกับความยากได้ โดยที่สิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ เติบโตผ่านความสัมพันธ์ การเรียนรู้ และประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน วงเวิร์กชอปครั้งนี้จึงเป็นอีกก้าวหนึ่งที่ทำให้ผู้ใหญ่ได้กลับมานั่งทบทวนร่วมกัน นำความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์จากพื้นที่จริง มาพูดคุย ตั้งคำถาม และตกผลึกเป็นองค์ความรู้ของโรงเรียน เพื่อส่งต่อสิ่งที่ค้นพบให้สังคมสามารถนำแนวคิดไปปรับใช้ให้เหมาะกับบริบทของตนเองได้เช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว การสร้างเด็กหนึ่งคนเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของทั้งชุมชน และเด็กจะเติบโตอย่างมั่นคงในการดูแลของผู้ใหญ่ที่ไม่หยุดเรียนรู้และทำเพื่อเขา เพื่อเด็ก ๆ จะได้รู้ว่า “เมื่อหันกลับมาแล้ว จะยังมีผู้ใหญ่ที่เขาวางใจสักคนอยู่ตรงนั้นเพื่อเขาเสมอ” โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 14 สิงหาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/p/1JSD14X2Aj