รับเพื่อนคืนเหย้า รับขวัญเจ้าเข้าเรือน ช่วงชั้นที่ ๒
#PPTNKeystage2 วันแรกของการเปิดภาคเรียน สำหรับเด็กชั้น ๔ ไม่ได้เป็นเพียงการเริ่มต้นปีการศึกษาใหม่ แต่คือการก้าวเข้าสู่ “บ้านหลังใหม่” ของช่วงชั้นที่ ๒ อย่างเต็มตัว เพื่อให้เด็ก ๆ ค่อย ๆ เปลี่ยนผ่านอย่างมั่นคงและอบอุ่น คุณครูจึงจัดกิจกรรม “รับเพื่อนคืนเหย้า รับขวัญเจ้าเข้าเรือน” ขึ้น ผ่านบทเพลง เกมสานสัมพันธ์ และสร้อยข้อมือหินฮาวไลท์ที่สะท้อนความหมายของการมีสติและตระหนักรู้ตน เพื่อต้อนรับเด็ก ๆ กลับเข้าสู่ชุมชนการเรียนรู้แห่งนี้อีกครั้ง 🏠 บ้านหลังใหม่ของการเติบโต ในเช้าของวันแรกของการเปิดภาคเรียน เด็กชั้น ๔ รวมตัวกันที่เรือนช่วงชั้นที่ ๑ ก่อนที่คุณครูจะค่อย ๆ พาเดินเข้าสู่เรือนช่วงชั้นที่ ๒ ระหว่างทาง พี่ชั้น ๕ ยืนเรียงแถวประสานมือกันตลอดแนวบันได เพื่อคอยต้อนรับน้อง ๆ เข้าสู่บ้านหลังใหม่ ส่วนพี่ชั้น ๖ ซึ่งกำลังก้าวเข้าสู่ปีสุดท้ายของช่วงชั้น ได้สวมสายข้อมือรับขวัญและกล่าวต้อนรับน้อง ๆ อย่างอบอุ่น ภาพเล็ก ๆ เหล่านี้ อาจดูเรียบง่าย แต่สำหรับเด็กวัยประถม การได้รับการต้อนรับจาก “พี่” และ “ครู” ช่วยสร้างความรู้สึกปลอดภัยและทำให้เด็กสัมผัสได้ว่า ตนเองกำลังเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนแห่งนี้จริง ๆ และเพราะการเติบโตของเด็กไม่ได้เกิดขึ้นจากการเรียนรู้เพียงลำพัง แต่เกิดขึ้นผ่านความสัมพันธ์ การดูแลกัน และการมีผู้คนรอบตัวที่พร้อมประคองกันในวันที่กำลังก้าวสู่ช่วงวัยใหม่ ☺️ “ขวัญ และ หินฮาวไลท์” กับการกลับมาอยู่กับตัวเอง “พิธีบายศรีสู่ขวัญ” เป็นหนึ่งในพิธีสำคัญของคนไทยที่เด็ก ๆ ที่เพลินพัฒนาจะได้สัมผัสบ่อยครั้ง สำหรับพิธีที่จัดขึ้นในครั้งนี้ ไม่ได้เป็นเพียงพิธีตามวัฒนธรรมไทยอย่างเดียว แต่เป็นช่วงเวลาที่ชวนเด็ก ๆ หยุดอยู่กับตนเอง และรับรู้ว่าตนได้เติบโตขึ้นอีกก้าวหนึ่งแล้ว ในวิถีไทย “ขวัญ” หมายถึงพลังใจและความมั่นคงภายใน การรับขวัญจึงเปรียบเสมือนการต้อนรับเด็ก ๆ กลับมาอยู่กับตนเองอีกครั้ง หลังผ่านช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลง สำหรับเด็กวัยนี้ การเปลี่ยนช่วงชั้นอาจมาพร้อมทั้งความตื่นเต้น ความกังวล และคำถามใหม่ ๆ ในใจ พิธีเล็ก ๆ นี้จึงช่วยสร้างจังหวะให้เด็กได้ค่อย ๆ ตั้งหลัก รับรู้ความรู้สึกของตนเอง และเริ่มต้นปีการศึกษาใหม่อย่างมั่นคงมากขึ้นพร้อมกันนั้นในปีนี้ สัญลักษณ์ประจำตัวของพี่ชั้น ๔ ที่ถูกมอบให้ คือ ✨ “หินฮาวไลต์” หินที่เป็นตัวแทนของความสงบ การรับฟัง และความตระหนักรู้ภายในตนเอง คุณครูชวนเด็ก ๆ มองเห็นว่า เช่นเดียวกับหินที่ค่อย ๆ ถูกขัดเกลาด้วยกาลเวลา มนุษย์เราก็เติบโตผ่านประสบการณ์ ความผิดพลาด มิตรภาพ และเรื่องราวต่าง ๆ ที่พบเจอในชีวิต เพราะการเติบโตที่แท้จริง อาจไม่ใช่การเป็นคนที่เก่งที่สุด แต่คือการค่อย ๆ เข้าใจตนเอง เข้าใจผู้อื่น และมีใจที่มั่นคงอ่อนโยนมากขึ้นในทุกวัน 🌸 ช่วงเช้าแห่งความหมาย ช่วงบ่ายแห่งความสัมพันธ์ หลังจบพิธีในช่วงเช้า เด็ก ๆ ได้ร่วมกิจกรรมกีฬาสานสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องช่วงชั้นที่ ๒ เสียงหัวเราะ การวิ่งเล่น และการช่วยเหลือกันระหว่างเกมกลายเป็นอีกหนึ่งพื้นที่สำคัญของการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่ รุ่นน้อง และเพื่อนใหม่ กีฬาในวันนั้นจึงไม่ได้มีเป้าหมายเพียงการแข่งขัน แต่เป็นการเรียนรู้การทำงานร่วมกัน การรับฟังกัน การรู้แพ้รู้ชนะ และการเป็นส่วนหนึ่งของทีม หากช่วงเช้าคือการรับขวัญหัวใจ ช่วงบ่ายก็คือการเติมพลังของมิตรภาพและความสนุกตามวัย เพราะถึงอย่างไร เราต่างก็ผูกพันกันได้จากความร่วมมือเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสิ่งต่าง ๆ ที่ทำร่วมกัน และตลอดทั้งวัน เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ว่า “เรือนช่วงชั้นที่ ๒” ของเพลินพัฒนาหลังนี้ ไม่ได้เป็นเพียงอาคารเรียน แต่คือพื้นที่ที่พร้อมต้อนรับ ประคอง และเติบโตไปด้วยกันเสมอทั้งจากเพื่อน พี่ น้อง คุณครู รวมถึงผู้ปกครองที่ไปรับไปส่งในทุกวัน โดย ส่วนสื่อสารองค์กร ข้อมูล ณ วันที่ 24 พฤษภาคม 2569 ติดตามบทความและภาพกิจกรรมเพิ่มเติมได้ที่เพจโรงเรียนเพลินพัฒนา 👇 https://www.facebook.com/share/v/1H78GkW24Y/


























